نشریه تایمز نام مارچلو لیپی را در بین 50 سرمربی برتر تاریخ فوتبال قرار داده است و البته که این مساله به هیچ عنوان جای تعجب ندارد. با این حال اگر تایمز می توانست لیستی از بد شانس ترین سرمربیان تاریخ  نیز تهیه کند، نباید از نام مارچلو لیپی غافل می شد. به کارنامه آقای نابغه که نگاه می کنیم مجموعه ای گوناگون از افتخارات مختلف را می بینیم اما بدشانسی های زیادی نیز به چشم می خورد. لیپی اگر خوش شانس تر بود اکنون خیلی بیشتر از یک عنوان قهرمانی در لیگ قهرمانان با یوونتوس در کارنامه می داشت. چه در آن فینال نحس آمستردام که گویی آه هلندی ها دامن گیر شده بود و چه در فینال الدترافورد که ضربات پنالتی مانع از قهرمانی شد. لیپی 4 بار در فینال لیگ قهرمانان با یوونتوس حاضر بوده  و سهم او تنها 1 عنوان قهرمانی است. با این حال او حتی اگر مقابل آژاکس نیز در تک فینال پیروزش، بازی را واگذار می کرد باز هم چیزی از شایستگی های بی پایانش کم نمی شد. نام مارچلو لیپی و افتخارات عظیمش با یوونتوس گره خورده است. لیپی در 2 مقطع هدایت بیانکونری را بر عهده داشت و بخش عظیمی از شهرتش را نیز مدیون همین 2 مقطع است. بعید است طرفدار قدیمی یوونتوس باشید و قهرمانی «سوپر تاریخی» فصل 2002-2001 را فراموش کنید. قهرمانی که تا کره خاکی می چرخد، از ذهن هواداران اینتر و یوونتوس پاک نمی شود. بخش مشهور خاطرات شیرین هواداران یووه و مارچلو لیپی مربوط به همین قهرمانی می شود. قهرمانی نخست در سری آ نیز با یووه همواره برای هواداران قدیمی فوتبال نوستالژیک به شمار می رود. همان فصلی که لیپی با اقتدار خاصی توانست با اتکا به گلزنی های  ویالی و فابریتسیو راوانلی تیمش را با 10 امتیاز اختلاف نسبت به لاتزیو، قهرمانی سری آ کند. نمی شود از مارچلو لیپی نوشت و یادی از قهرمانی جاودانه در خاک آلمان نکرد. کمتر کسی تصور می کرد ایتالیا در جام جهانی 2006 حرفی برای گفتن داشته باشد. لیپی و شاگردانش تا روز آخر مرحله گروهی نیز سرنوشت صعودشان نامعلوم بود اما در نهایت توانستند عنوان قهرمانی رقابت ها را تصاحب کنند. قهرمان کردن آن ایتالیا عجیب و غریب شاید تنها از ذهن نابغه فردی همچون مارچلو بر می آمد. تا دنیا دنیاست بعید است دیدار نیمه نهایی مقابل آلمان فراموش شود. ژرمن ها اگر 200 عنوان قهرمانی دیگر در دنیا را مال خود کنند، باز هم نخواهند توانست آن شب «جادویی» را از یاد ببرند. لیپی در راه قهرمانی 2006 البته نمی تواند لطف شاگرد اسبقش را فراموش کند. داوید ترزگه را می گویم، همان بازیکنی که به طور دراماتیک پنالتی اش را در برلین خراب کرد، تا لیپی فاتح دنیا شود. البته که ترزگه این خراب کردن را به لیپی بدهکار بود چرا که 3 سال پیش خود او بود که اولین پنالتی را در الدترافورد هدر داد تا مارچلو نتواند دومین عنوان قهرمانی اش در لیگ قهرمانان را تصاحب کند. برای بیان عظمت و دستاوردهای مارچلو لیپی نیاز به هیچ آمار و ارقامی نیست. شاید همین تک جمله سر آلکس فرگوسن  کافی باشد: " یوونتوس مارچلو لیپی همواره برای من الگوی مناسبی بوده است." وقتی سر آلکس برای خودش الگویی مشخص می کند، طبیعتا تمامی دنیا باید به آن تعظیم کنند. مارچلو لیپی در حالی 2 روز پیش به طور رسمی خبر از کناره گیری خود داد که صاحب رکوردهای فوق العاده ای است. لیپی اولین سرمربی است که توانسته فاتح لیگ قهرمانان اروپا و لیگ قهرمانان آسیا شود. او در کنار دل بوکسه تنها سرمربیان روی کره خاکی هستند که فاتح جام جهانی و لیگ قهرمانان شده اند. این دستاوردی است که بعید به نظر می رسد مربیان زیادی بتوانند به آن دست پیدا کنند. خداحافظی مارچلو لیپی برای بسیاری از طرفداران قدیمی فوتبال دردناک است. همان طرفدارانی که با سیگار برگ های لیپی در کنار زمین خاطره های زیادی دارند. مارچلو لیپی و سیگار برگ هایش نیز دیگر تبدیل به یک حس نوستالژیک برای عاشقان فوتبال خواهند شد.