طرفداری - جام جهانی 1978، یک میزبانی پر سر و صدا، یک قهرمان جدید و کلی بازی پشت پرده. آرژانتین در حالی میزبانی جام جهانی را به دست آورد که مخالفت های بین المللی برای میزبانی این کشور به حداکثر خود رسیده بود ولی در نهایت پافشاری های ژائو هاوه لانژ رئیس وقت فیفا میزبانی به این کشور رسید. دلیل اصلی مخالفت های بین المللی شرایط سیاسی حاکم بر آرژانتین بود و فردی که پشت رقم خوردن این شرایط و از سویی دیگر دنبال برگزاری جام جهانی فوتبال در کشورش بود، آن فرد خوزه رافائل ویدلا نام داشت.
ویدلا که 2 سال قبل از جام جهانی 1978 با کودتای نظامی به قدرت رسیده بود اصرار زیادی بر برگزاری این رقابت ها در کشورش داشت و می خواست اولین قهرمانی تیم فوتبال آرژانتین در دوران او رقم خورد. قهرمانی به هر روش ممکن، همانند دیگر خواسته هایش. ویدلا تمامی خواسته های خود را حتی با توسل به زو هم که شده برآورده می کرد و او خواهان برگزاری جام جهانی فوتبال در کشورش شد و در ادامه می توان گفت مقدمات اولین قهرمانی کشورش در جام جهانی را چید. در دوران حکومت ویدلا 340 اردوگاه کار اجباری در آرژانتین تاسیس شده بود و در آنجا هواداران اپوزیسیون شکنجه می شدند و طی 7 سال 30 هزار نفر در این اردوگاه ها جان دادند.
آرژانتین در نهایت و در شرایطی که کشور شرایط اقتصادی بسیار بدی داشت و گفته می شود تورمی بالای 150 درصد بر کشور حکم فرما بود میزبان جام جهانی شد و به لطف گلزنی های ماریو کمپس و بازیکنانی دیگری نظیر دانیل پاسارلا و حضور سزار لوئیس منوتی روی نیمکت، آن ها در نهایت برای اولین بار قهرمان جهان شدند و پنجمین کشوری شدند که این عنوان را کسب می کند. در این دوره برنامه بازی ها به شکلی چیده شده بود که مرحله نیمه نهایی از رقابت ها حذف شده بود و 8 تیم نهایی در دو گروه 4 تیمی با هم رقابت می کردند و تیم های اول راهی فینال و تیم های دوم هر گروه دیدار رده بندی را برگزار می کردند. در نهایت آرژانتین هلند را در فینال 3-1 شکست داد و قهرمان شد اما قبل از رسیدن آن ها به فینال و در دیدار مقابل پرو اتفاق هایی افتاد که کماکان می توان آن را یکی از برگ های سیاه تاریخ فوتبال دانست.
پرو با حضور تئوفیلو کوبیلاس را می توان شگفتی ساز این دوره بود. آن ها در گروهی که هلند، اسکاتلند و ایران حضور داشتند در جایگاه نخست قرار گرفتند و در مرحله دوم گروهی در کنار آرژانتین، برزیل و لهستان گروه B را تشکیل دادند. دو تیم رقیب این گروه یعنی برزیل و آرژانتین تا قبل از بازی های دور نهایی این گروه نتایج مشابهی کسب کرده بودند و برای ایستادن در جایگاه نخست جدول و حضور در فینال تفاضل گل تعیین کننده بود. در روز پایانی ابتدا برزیل به مصاف لهستان رفت و 3-1 این تیم را شکست داد و ساعاتی بعد آرژانتین در حالی که برای ایستادن در صدر جدول و رفتن به فینال رقابت ها به برد با بالای 4 گل نیاز داشت به مصاف پرو رفت و 6-0 این تیم را درهم کوبید.
پشت پرده برای رقم خوردن این نتیجه و صعود آرژانتین به فینال اتفاق هایی رخ داد، اتفاق هایی که هواداران فوتبال به سختی می توانند آن را به خود بقبولانند. پس از شروع خوب پرو در بازی و ایجاد خطرهای جدی روی دروازه آرژانتین، به یک باره در اواسط نیمه اول تیم در هم شکست. تا دقیقه 50 پرو 4 گل از حریف دریافت کرد و همین برای رسیدن آرژانتین به فینال رقابت ها کافی بود اما هوسمان و لوکه 2 بار دیگر دروازه پرو را باز کردند. رامو کوئیروگا دروازه بان پرو که دارای ریشه های آرژانتینی بود نخستین فردی بود که در مظن اتهام قرار گرفت چون عملکردی بسیار متفاوت با بازی های قبلی داشت. روبرت ورتز داور فرانسوی این بازی هم که روی گل چهارم از خطای آفساید آرژانتینی ها چشم پوشی کرد بسیار مشکوک بود و او در تمامی صحنه های تعیین کننده بازی به نفع آرژانتین سوت زد.
داوید یولپ نویسنده کتاب "آن ها چگونه بازی را دزدیدند" از دوپینگ بازیکنان آرژانتین خبر می دهد. اظهارات هیمی دوارته بازیکن تیم ملی پرو هم این ادعاها را تقویت می کند. در یک سری دیگر از مستندات، بازیکنان پرو مدعی هستند که فرانسیسکو برمودز رئیس جمهور آن زمان پرو، شخصا قبل از بازی برای روشن شدن بعضی از موارد با مسئولان تیم تلفنی صحبت کرده است. این بازیکنان همچنین از بازدید دیکتاتور ویدلا و هنری کسینجر (وزیر امور خارجه وقت امریکا) از رختکن تیم ملی شیلی قبل از بازی خبر می دهند.
خوزه ولازکوئز بازیکن تیم ملی پرو:
فشار زیادی به ما وارد کردند.
سال 2012 و بلاخره سناتور بازنشسته پرویی، گنارو لدسما مقابل دادگاهی در بوئنوس آیرس با خوردن قسم اعتراف کرد که نتیجه آن بازی را اتفاقات بیرون از زمین فوتبال رقم زده اند. سران ارشد دولت پرو با شخص ویدلا ملاقات کردند و بر سر برخی از مسائل توافق کردند. به لطف نتیجه رقم خورده در این بازی 13 زندانی سیاسی پرویی که در آرژانتین زندانی بودند آزاد شدند که لدسما یکی از این 13 تن بود.
از موارد دیگر این تفاهم می توان به چشم پوشی از 50 میلیون دلار بدهی دولت پرو به آرژانتین و همچنین ارسال 35 هزار تن غلات رایگان به پرو اشاره کرد. این غلات بعدها توسط کامیون از طریق بولیوی به پرو انتقال داده شدند. جدا از این ها، و برای محکم کاری بیشتر آرژانتینی ها به 3 بازیکن پرو هر کدام 20 هزار دلار دریافت کردند و کوئیروگا درباره این موضوع می گوید:
ما چیزهای عجیب غریبی دیدیم. من مطمئنم برخی از افراد چیزهایی دریافت کرده اند.
در بحث دریافت رشوه سوء ظن اصلی به خود کوئیروگا و رودولفو مانسو مدافع پرو است. مانسو بعداً به بی گناهی خود اعتراف کرد و گفت:
رودولفو مانسو خود را نفروخته ، او هیچ پولی دریافت نکرده است.
پس از جام جهانی مانسو به تیم ولزسارزفیلد آرژانتین پیوست و در زادگاهش به او لقب El Vendido (خود فروش) دادند.
آرژانتین با این شرایط به فینال رسید و آنجا در وقت های اضافی 3-1 هلند را شکست داد و ماریو کمپس هم در نهایت آقای گل جام جهانی شد. لئوپولدو لوک بازیکن آرژانتین که در رقابت های جام جهانی 1978، 4 گل برای تیمش به ثمر رساند بعدها گفت:
با چیزهایی که اکنون می دانم نمی توانم بگویم که به این پیروزی افتخار می کنم.
پرو در دوره بعدی جام جهانی هم حضور پیدا کرد و در دور مقدماتی از گردونه رقابت ها حذف شد. پس از آن پرو هرگز نتوانسته جواز حضور در جام جهانی را به دست آورد و اکنون آن ها تنها یک گام تا جام جهانی فاصله دارند.