شماره ۱۰ در فوتبال اغلب به بازیکنهایی داده میشود که در تیم بیشترین مسئولیت و نوعی لیدر و رهبر تیم به حساب می آیند به همین بهانه در این پست نگاهی به اعجوبه هایی که این شماره را به تن کرده اند می اندازیم ( بخش آخر )
ریوالدو ( برزیل )
ریوالدو بازیکنی بود که قدرت پاسدهی و بازیخوانی خوبی داشت. خوب که نه، عالی بود. مهمترین ضعفش با یک پا بازی کردنش بود که البته به بزرگترین نقطه قوتش هم تبدیل شده بود. البته نه سرعتش آنقدرها زیاد بود نه قدرت بدنیاش. میگویند سرمربی اولین تیمش در برزیل (باشگاه پائولیستا) اصلا او را به دلیل کم بودن قدرت بدنی برای فوتبال بازی کردن مناسب تشخیص نداده و گفته بود این پسر باید برود کار دیگری انتخاب کند. 10 سال بعد، پسرک استخوانی مرد سال فوتبال جهان شد و لالیگا را همراه بارسلونا فتح کرد. درخشش ریوالدو از سال 1998 شروع و تا سال 2002 ادامه داشت. از نکات جالب در مورد ریوالدو می توان به شوت های سرکش بدون دور خیز وی اشاره کرد که سبکی منحصر به فرد بود. برگردان معروف ریوالدو به والنسیا در شب هت تریکش یکی از بهترین گل های تاریخ بود که هنوز هم در ذهن فوتبال دوستان باقی مانده است. زیکو ( برزیل ) نام زیکو در دهه هشتاد میلادی مظهر اقتدار و کوبندگی تیم ملی فوتبال برزیل بود.ویژگی او ضربات آزادی بود که از فاصله 18 تا 30 متری میزد. او تا امروز هم یکی از بهترین کاشتهزنهای دنیاست .او یکی از بهترین هافبک های تاریخ فوتبال جهان و در عین حال یکی از بدشانس ترین آنها هم هست. زیکو سه بار تلاش کرد تا قهرمانی در جام جهانی را به دست آورد اما در هر سه بار ناکام ماند.او استعداد شگفت انگیزی داشت. او هر کاری که با توپ دوست داشت انجام می داد تنها نتوانست قهرمانی در جام جهانی را به دست آورد. قهرمانی در کوپا آمریکا 1976 تنها افتخار زیکو با تیم ملی فوتبال برزیل است. گونتر نتزر ( آلمان ) این بازیكن خوشفكر با موهای طلایی بلند، اندام ورزیده و حركات شگفت انگیز و پیش بینی ناپذیر، سال ها طراح بازی در خط میانی و موتور خستگی ناپذیر باشگاه «مونشن گلادباخ» و تیم ملی فوتبال آلمان بود.پاهایش چنان بزرگ بود كه ناچار بودند برای او به شركت های تولید وسایل ورزشی سفارش كفش های مخصوص را بدهند. كارشناسان وی را تجسم فرهنگ عالی فوتبال می نامیدند.یك روزنامه معتبر آلمانی درباره نتزر نوشته بود: «دیگران باید عمری زحمت بكشند اما برای او چند بازی برای جاودانه شدن كافی بود.» برخی دیگر معتقد بودند نتزر فقط یك تابستان خوب بازی كرد و با این حال اسطوره شد وین رونی ( انگلیس) رونی به موازات نمایشهای پرصلابت باشگاهی، در تیم ملی هم از بهترینها بود. او در کنار نسل طلایی و ناکام سه شیرها خودنمایی را شروع کرد و به مقام ارجمند کاپیتانی رسید. پسرک جوان اورتون نخستین گل ملی را در پاییز 2003 به مقدونیه زد، تا با 17 سال و 317 روز اولین رکوردش را به ثبت برساند و رتبه کمسنوسالترین گلزن تاریخ انگلیس را از مایکل اوون برباید. یک دهه محور اصلی برنامههای تهاجمی منچستر و انگلستان بود و بالاتر از بابی چارلتون در جایگاه بهترین گلزن تاریخ انگلستان قرارگرفت.همچنین او آقای گل تاریخ منچستر یونایتد هم هست . کلارنس سیدورف ( هلند ) چهار عنوان لیگ قهرمانان اروپا تنها افتخارات این بازیکن نیست. این مرد هلندی در دوران بازیگری خود بارها همراه با تیمهای آژاکس، رئال و میلان قهرمان لیگ این کشورها شد و عناوینی مانند قهرمانی در جام باشگاههای جهان جام حذفی هلند و ایتالیا را به دست آورد.سیدورف 87 بار برای تیم ملی هلند بازی کرده و همچنین 11 گل ملی نیز به ثمر رسانده است. با وجود اینکه او نتوانست درخشش در رده ی باشگاهی را در رده ی ملی به نمایش بگذارد اما اینکه سیدورف یکی از بهترین بازیکنان نسل خود بوده غیر قابل انکار است. بازیکنان زیادی نیستند که هنگام خداحافظی از عرصه ی فوتبال 21 عنوان قهرمانی را همراه با 4 باشگاه مختلف کسب کرده باشند.