در دیدار حساس دو تیم سپاهان و پرسپولیس، گل محمدی ترجیح داد از ترکیب احمد نوراللهی و کمال کامیابی نیا پیشاپیش مدافعان خود استفاده کند. سه اخطاره بودن میلاد سرلک، این بازیکن را در خطلر محرومیت از دربی قرار داده بود و یحیی هم دست به ریسک نزد اما مدل استفاده گل محمدی از هافبک های دفاعی اش ارتباط مستقیم با تاکتیک انتخابی او دارد.
به گزارش طرفداری، پرسپولیسی ها با توجه به دست باز خود در پست هافبک دفاعی، برای چینش بازیکنان حاضر در این پست می توانند از سه ترکیب استفاده کنند. سه ترکیب با زوج های متفاوت که هر کدام از آنها می توانند راز اصلی تاکتیک سرخ پوشان در آن دیدار را برملا کند.
حالت اول – در صورتی که کادر فنی سرخ پوشان انتظار یک بازی فانتزی از بازیکنان خط میانی خود داشته باشد تا به واسطه آن بتوانند فرصت های گلزنی بیشتری برای مهاجمان ایجاد کنند از ترکیب احمد نوراللهی و میلاد سرلک در ترکیب خود استفاده می کند. ترکیبی که باعث می شود نوراللهی کمی جلوتر از سرلک بایستد و به نوعی در بیشتر دقایق بازی به کمک بازیکنان جلو برود و شرایط را برای حملات پرفشارتر ایجاد کند.
حالت دوم – در این صورت به مانند آنچه در دیدار امروز اتفاق افتاد گل محمدی زوج کمال کامیابی نیا و احمد نوراللهی را به میدان خواهد فرستاد. زوجی که با توجه به شرایط بازیکنان مورد نظر، برتری در درگیری های فراوان میانه میدان را بیشتر به ذهن می آورد. حضور همزمان کمال و احمد یعنی پرسپولیسی ها ابدا خیال از دست دادن میانه میدان را ندارند و به همین دلیل از این دو استفاده می کنند در حالی ابدا چشم به بازی دفاعی نخواهند داشت. در این مدل، تقسیم وظایف صورت می گیرد، جنگ ها با کمال است و قطع توپ ها با احمد...
حالت سوم – در این حالت نیز دو بازیکن فیزیکی با توجه شرایط بازی به میدان خواهند آمد و این یعنی قرار نیست نبض بازی را به هافبک های دفاعی داد و زوج میلاد سرلک و کمال کامیابی نیا نشان می دهد که تیم گل محمدی خیال گل خوردن ندارد. ترکیب مورد نظر بیشتر حواس خود را معطوف گرفتن توپ و البته فضا از حریف می کند و وظیفه بازیسازی به طور خودکار به بازیکنان دیگر سپرده می شود.
پرسپولیس در بازی با سپاهان، حالت دوم را انتخاب کرد.