طرفداری | لیست نهایی ایران برای جام جهانی 2026 منتشر شد و همانگونه که پیشبینی میشد، خبری از سردار آزمون نبود.
در گفتگوی فرهاد کاظمی با طرفداری نکات جالبی درباره سردار آزمون به رشته تحریر درآمده بود؛ این که اولاً سردار آزمون از بابت دوریاش از تیم ملی تنبیه نمیشود، بلکه آن که تنبیه می شود فوتبال ملی ما و منافع ملی ماست که برخی از افراد خاص در جامعه ما توجه زیادی به آن ندارند.
وقتی از ریاست جمهوری خبر می رسد که با حضور سردار آزمون در تیم ملی مخالفتی ندارند، وقتی وزارت ورزش و فدراسیون فوتبال میگویند در زمینه استفاده از سردار آزمون اختیار ندارند، وقتی نهادهای تصمیمگیرنده واقعی و مسئول از نبودن سردار اظهار بیخبری میکنند، در نهایت مشخص نیست واقعیت داستان به کجا ختم می شود.
جامعه ایران امروز نیازمند وحدت ملی است اما اقلیتی تمامیتخواه با دانش ناتمام بر سر خواستههایشان با کسی جز خودشان تفاهم ندارند، مشخص است که نمیتوان منافع و مصالح ملی را به دستشان سپرد.
سردار آزمون باید به تیم ملی میآمد. این حرف مسئولان واقعی کشورمان بود اما باید شفافسازی را حق مردم دانسته و به آن احترام گذاشت. این حق مردم است که بدانند چرا بازیکنی که بهترین میانگین گلزنی تیم ملی (نه صرفاً بهترین گلزن) را در 20 سال اخیر داشته، چرا امروز در آستانه جام جهانی نباید در تیم ملی باشد؟
سردار آزمون همان کسی است که در جام جهانی 2022 وقتی خیلی از بازیکنان بهسختی وارد محوطه 18 قدم میشدند، دو بار تیر دروازه انگلیس و ولز را به لرزه در آورد. او جوانی است که اشتباه کرد و بعد از آن پشیمان شد و عذرخواست تا آماده خدمت به پیراهن تیم ملی کشورش باشد اما همان افراد تندرو مانع از حضورش در تیم ملی شدند.
به قلم مهدی حدادپور