طرفداری | لیونل اسکالونی مثل همیشه با همان صراحت و لحن طبیعی همیشگی‌اش، به پرسش و پاسخ با خبرنگاران پرداخت. اضطراب و تنش‌های یک بازی دیوانه‌وار مقابل کیپ‌ ورد دیگر فروکش کرده بود؛ و حالا مردی که در این نبرد منحصربه‌فرد، دقیقاً صدمین بازی خود را به عنوان سرمربی تیم ملی آرژانتین تجربه می‌کرد، تلاش داشت تا احساسات خود را در قالب کلمات بیان کند.

او هرگز این شب را فراموش نخواهد کرد؛ و این موضوع صرفاً به خاطر ثبت یک آمار و رکورد جدید نیست. اسکالونی در این باره توضیح داد: 

از میان ۱۰۰ بازی، این همان مسابقه‌ای بود که بیشترین تأثیر را روی من به عنوان مربی گذاشت. چون در جام جهانی است و چون اتفاقات بسیار سنگینی رخ داد که مجبور شدیم خودمان را ریکاوری کنیم و به بازی برگردیم. اتفاقات زیادی رخ داد که در آینده به عنوان یک مربی به من کمک خواهد کرد. جالب اینجاست که این اتفاقات دقیقاً در صدمین بازی من رقم خورد. باز هم خدا را شکر که پیروز شدیم، چون در غیر این صورت، این صدتایی شدن به یک آمار تلخ و غم‌انگیز تبدیل می‌شد.

سرمربی آلبی‌سلسته در ادامه صحبت‌هایش افزود: 

در مقاطعی از مسابقه، حس و حال بازی کاملاً شبیه به دیدار مقابل عربستان (شکست ۱-۲ در بازی افتتاحیه جام جهانی قطر) شده بود. اما در مقایسه با آن روز، تیم امروز توانست از خود واکنش نشان دهد. البته واقعیت این است که ما اکنون تجربه بسیار بیشتری هم داریم. در روز بازی با عربستان، تیم بعد از گل‌هایی که دریافت کرد کاملاً بی‌رمق و خاموش شد، اما امروز تیم ما در تمام طول مسابقه در جریان بازی حضور داشت و زنده بود.

او در ادامه اضافه کرد: 

خستگی بازیکنان به خاطر کشیده شدن بازی به وقت‌های اضافه بود؛ چرا که ما تا پایان وقت قانونی بازی (۹۰ دقیقه) شرایط خوبی داشتیم. وقتی با قلب و وجودت بازی می‌کنی، کمبود نفس و اکسیژن تا حد زیادی جبران می‌شود. تیم امروز در این زمینه، نمایش فوق‌العاده‌ای از شخصیت و ثبات قدم خود نشان داد. بهترین ویژگی این تیم این است که ضربه می‌خورد، آسیب می‌بیند، اما همچنان به هجوم و حملاتش ادامه می‌دهد. ما در سطح و قواره این بازی ظاهر شدیم. نکات و مواردی را که نیاز به اصلاح دارند، برطرف خواهیم کرد؛ برخی از این نکات در ذهنم کاملاً روشن است و برخی دیگر کمتر. در این باره با خود بازیکنان صحبت خواهم کرد.

اسکالونی همچنین کنایه‌ای به خبرنگارانی زد که تیم کیپ‌ ورد را دست‌کم گرفته بودند: 

وقتی گل سوم را زدیم، تنها چیزی که می‌خواستم این بود که بازی زودتر تمام شود. همه فکر می‌کردند این مسابقه برای ما یک بازی آسان و ساده خواهد بود، اما ما تنها کسانی بودیم که می‌دانستیم اصلاً این‌طور نیست. گل فوق‌العاده‌ای که آن‌ها روی نتیجه ۲-۲ به ثمر رساندند، وحشتناک و باورنکردنی بود. ما پیش از این دیده بودیم که بازیکن آن‌ها چطور به داخل عرض می‌زند و ضربات بسیار خوبی به توپ می‌زند؛ در برابر چنین ضرباتی کاری از دست شما برنمی‌آید. من آدم محتاط و بدبینی هستم و هیچ‌وقت خودم را پیش از موعد صعودکرده نمی‌بینم. در قطر هم در دیدار فینال سختی و عذاب زیادی کشیدیم. بازی امروز گره خورده و زشت شده بود؛ این یک واقعیت است. نتیجه بازی به راحتی می‌توانست به سود طرف مقابل رقم بخورد.

با این حال، او به شرایط محیطی نیز اشاره کرد و گفت:

البته عوامل تأثیرگذاری هم وجود داشت. چمن ورزشگاه عجیب و نامأنوس بود؛ هم برای ما و هم برای آن‌ها. این وضعیت، کار را برای دادن پاس آخر و کلیدی سخت می‌کرد.

او در پایان این‌گونه به تحلیل شرایط پرداخت: 

آرژانتینی بودن یعنی چه؟ یعنی همین؛ با تمام ابعاد خوب و بدش. یعنی زجر کشیدن، یعنی تمام وجودت را در زمین گذاشتن... مطمئنم کیپ‌ ورد امروز ۲۰۰ درصد توانش را در زمین گذاشت و همین موضوع خیلی از معادلات را برابر کرد. منطقی است که نکات زیادی برای بررسی و بازبینی وجود دارد، اما فکر می‌کنم این تیم از زیر بار مسئولیت شانه خالی نمی‌کند. ما می‌توانیم بحث کنیم که تیم خوب بازی کرد یا بد. قرار نیست همیشه هم عالی بازی کنیم؛ حریف شما را آنالیز می‌کند، بازی شما را می‌بیند، مقابل شما بازی می‌کند و شما را به دردسر می‌اندازد. و چقدر خوب است که این نکات را بدانیم، آن هم درست زمانی که پیروز شده‌ایم؛ چون ما همچنان در کورس رقابت‌ها حضور داریم و می‌توانیم اشتباهاتمان را اصلاح کنیم.