طرفداری | لیونل اسکالونی در مورد عملکرد بازیکنان آرژانتین در جریان پیروزی و کامبک تاریخی مقابل مصر می‌گوید. 

پس از پیروزی تاریخی ۳ بر ۲ تیم ملی آرژانتین مقابل مصر در مرحله یک‌هشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، دیداری که آلبی‌سلسته با وجود عقب افتادن ۲ بر صفر، موفق شد یکی از به‌یادماندنی‌ترین کامبک‌های تاریخ جام جهانی را رقم بزند، لیونل اسکالونی در نشست خبری با احساساتی فراوان از روحیه جنگندگی، شخصیت بازیکنانش و ذهنیت شکست‌ناپذیر این تیم صحبت کرد. سرمربی آرژانتین که بارها تحت تأثیر اتفاقات مسابقه قرار گرفت، از لیونل مسی و باور بازیکنانش تمجید کرد. او ابتدا مصاحبه کنار زمین را با گفتن این جملات ترک کرد:

بسیار هیجان‌زده‌ هستم. عجب گروهی داریم، مثل برادر با هم رفتار می‌کنند، نمی‌توانم صحبت کنم؛ واقعاً خیلی احساساتی شده‌ام. ببخشید.

کنفرانس مطبوعاتی اسکالونی


عظمت اتفاقی که امروز رقم خورد، با بسیاری از بزرگ‌ترین اتفاقاتی که همراه این تیم تجربه کرده‌ایم، قابل مقایسه است. این تیم هرگز از تلاش کردن و جنگیدن دست نمی‌کشد. واقعاً خیلی هیجان‌زده‌ام. آن جمله‌ای که می‌گوید این تیم هرگز مردمش را ناامید نمی‌کند، کاملاً حقیقت دارد.

به نظرم بازی از ابتدا تا انتها در اختیار ما بود. موقعیت‌های گل بسیار زیادی خلق کردیم. من هم روی نیمکت درست مثل همه شما رنج کشیدم. اگر مربیگری می‌کنم، به خاطر همین لحظه‌هاست؛ به خاطر اینکه دوباره بتوانم چنین احساساتی را روی نیمکت تجربه کنم. همیشه با اعضای کادر فنی‌ام درباره این موضوع صحبت می‌کنیم. برای همه ما که فوتبال بازی کرده‌ایم، اینکه دوباره چنین احساساتی را تجربه کنیم، واقعاً باورنکردنی است.

مسی پنالتی را از دست داد، اما دوباره از هم‌تیمی‌هایش درخواست توپ می‌کرد، دوباره مسئولیت را پذیرفت و باز هم حمله کرد، بارها و بارها. راستش را بخواهید، بدنم مورمور می‌شود. این عملکرد نمایانگر شخصیت همه ما آرژانتینی‌ها بود، ما با تمام وجودمان بازی می‌کنیم.

مصر تیم بسیار خوبی است، اما احساس می‌کردم بازی همیشه متعلق به ما بود. آنها فقط دو یا سه مقطع کوتاه فشار آوردند. اگر قرار باشد ببازیم، ترجیح می‌دهم این‌گونه ببازیم. با شجاعت و شخصیت. راه‌های مختلفی برای شکست خوردن وجود دارد، اما این تیم همیشه بلند می‌شود و با آن روبه‌رو می‌شود.

نمی‌خواستیم بازی تمام شود. وقتی نتیجه مساوی شد، احساس می‌کردیم می‌توانیم برنده هم شویم. کافی بود به زمین و نحوه قرار گرفتن دو تیم نگاه کنید؛ این موضوع کاملاً مشخص بود. در بعضی از لحظات یک مسابقه، تاکتیک‌ها به حاشیه می‌روند.

بازیکنان فوق‌العاده‌ای داریم؛ این واقعیت است. لازم نیست اینیشتین باشید تا با عقب‌افتادگی 0-2 و داشتن امثال لائوتارو مارتینز و نیکو گونزالز، تصمیم بگیرید آن‌ها را به زمین بفرستید.  تا زمانی که داور سوت پایان را نزده، هیچ چیز تمام نشده است. ما بازیکنانی داریم که باور دارند چنین بازگشتی ممکن است و در عین حال می‌دانند که ممکن است شکست هم بخورند. همین طرز فکر باعث می‌شود آرامش بیشتری داشته باشند.