طرفداری | مایکل کریک به خوبی مدلی را درک میکند که در دوران سر الکس فرگوسن، منچستریونایتد را به موفقیت رساند.
موفقیتهای دهههای ۱۹۹۰ و ۲۰۰۰ بر پایه سیاستی در جذب بازیکن شکل گرفته بود که اولویت آن، به خدمت گرفتن بهترین استعدادهای لیگ برتر انگلیس برای حضور در اولدترافورد بود و تنها پس از آن، باشگاه به سراغ گزینههایی از سایر نقاط اروپا میرفت.
روی کین، دوایت یورک، اندی کول، تدی شرینگام، ریو فردیناند و وین رونی از جمله موفقترین خریدهای تاریخ باشگاه بودند؛ بازیکنانی که همگی از تیمهای دیگر لیگ برتر به خدمت گرفته شدند و سپس با منچستریونایتد به قهرمانیهای متعدد رسیدند.
کریک در سال ۲۰۰۶ از تاتنهام هاتسپر به عنوان جانشین روی کین در خط میانی راهی منچستریونایتد شد و در ادامه ۱۲ فصل موفق را در این باشگاه سپری کرد. حالا، بیست سال بعد، یونایتد بار دیگر به دنبال بازسازی خط هافبک خود است.
این همان مدلی است که منچستریونایتد در سالهای اخیر دوباره به آن بازگشته است. جذب برایان امبومو و ماتئوس کونیا از برنتفورد و وولورهمپتون آغاز این مسیر بود و یونایتد در همین تابستان نیز آندری سانتوس، ملیپوش برزیلی چلسی، را به خدمت گرفته است.
یوری تیلمانس جدیدترین نمونه این سیاست است؛ بازیکنی که منچستریونایتد انتقال او را با قراردادی به ارزش ۳۵ میلیون پوند از استون ویلا به اولدترافورد نهایی کرده است.
اما نکته مهم اینجاست؛ نقطه قوت تیلمانس دقیقاً چیست؟ او چه چیزی به تیم مایکل کریک اضافه خواهد کرد؟ و در خط هافبک جدید منچستریونایتد چه جایگاهی خواهد داشت؟
با توجه به اینکه یونایتد به دنبال جانشینی برای ویژگیهای کاسمیرو بود، سادهترین راه این بود که بازیکنی جذب شود که بتواند بلافاصله جای خالی هافبک برزیلی را پر کند.
یکی از مهمترین نقاط قوت کاسمیرو، شیوه دفاع کردن سماجتگونه اوست. فصل گذشته هیچ هافبکی در لیگ برتر (با حداقل ۹۰۰ دقیقه بازی) به اندازه او، یعنی ۱۳ اقدام دفاعی واقعی (مجموع تکلها، خطاهای انجام شده و نبردهای از دست رفته) به ازای هر هزار لمس توپ حریف ثبت نکرد. او توانایی بالایی در متوقف کردن حملات حریف و جمع کردن توپهای دوم در زمانی که یونایتد مالک توپ نبود، داشت.
نکته مهم این است که این هوش دفاعی با آرامش مثالزدنی او هنگام مالکیت توپ همراه بود؛ بازیکنی که هم جریان بازی را حفظ میکرد و هم در لحظه مناسب با پاسهای رو به جلو، همتیمیهایش را صاحب موقعیت میکرد.
با استفاده از داشبورد آماری فصلی The Athletic و دادههای پیشرفته، میتوان بازیکنانی را پیدا کرد که از نظر سبک بازی بیشترین شباهت را به کاسمیرو دارند.
جالب اینکه نام یوری تیلمانس در میان پنج گزینه اول دیده میشود.
تیلمانس در ۲۹ سالگی، تجربه زیادی در فوتبال دارد، اما انتظار میرود تأثیر او در پیراهن منچستریونایتد سریع و بدون دردسر باشد.
با نگاهی به پروفایل او، تمام ویژگیهای یک هافبک دفاعی کلاسیک دیده میشود؛ بازیکنی که همانند کاسمیرو مشارکت زیادی در بازیسازی تیم دارد و در حفظ توپ و مقاومت مقابل پرس نیز عملکرد بسیار خوبی ارائه میدهد.
به طور مشخص، سبک دفاع رو به جلوی تیلمانس شباهت زیادی به کاسمیرو دارد. او فصل گذشته به طور میانگین ۱۰.۵ اقدام دفاعی واقعی به ازای هر هزار لمس توپ حریف ثبت کرد که ششمین آمار برتر میان هافبکهای لیگ برتر بود.
کاسمیرو که در ماه فوریه ۳۴ ساله شد، فصل گذشته دیگر توانایی بدنی سابق برای پوشش دادن فضاهای وسیع را نداشت و بیشتر با هوش تاکتیکی و قدرت بازیخوانی خود در کارهای دفاعی موفق بود. تیلمانس نیز از همین جنس بازیکنان است.
در سیستم استون ویلا، که از او میخواست مقابل خط دفاع و در یک بلوک دفاعی میانی بازی کند، تیلمانس به جای اتکا به سرعت یا درگیریهای تنبهتن، لحظه مناسب را برای ورود به نبرد انتخاب میکرد. این ویژگی بهویژه هنگام انتقال دفاع به حمله بسیار ارزشمند است؛ همانطور که در پیروزی استون ویلا مقابل لیل در لیگ اروپا در سال ۲۰۲۴ دیده شد.
زمانی که مهاجم حریف توپ را به جلو میآورد، تیلمانس مقابل خط دفاع با صبر منتظر میماند، مهاجم را وسوسه میکند که بیشتر جلو بیاید و سپس در لحظه مناسب وارد شده و توپ را تصاحب میکند.
در ادامه، مقابل ناتینگهام فارست نیز پس از لو رفتن توپ، ابتدا برای حمایت از خط دفاع عقب میرود، اما به محض اینکه متوجه کنترل نامناسب مورگان گیبس وایت میشود، سریع جهت حرکتش را تغییر میدهد و توپ را از او میگیرد.
تیلمانس هنگام مالکیت توپ، بیش از هر چیز با وقار و آرامش خود، ویژگیای را به اولدترافورد خواهد آورد که هواداران منچستریونایتد از آن استقبال خواهند کرد.
در میان تمام هافبکها و بازیکنان هجومی لیگ برتر در فصل گذشته، تیلمانس با ثبت ۱۸.۳ شکستن خطوط دفاعی به ازای هر ۱۰۰ پاس، بهترین آمار را به خود اختصاص داد؛ آماری که اندکی بهتر از کاسمیرو (۱۶.۳) و برونو فرناندز (۱۶.۶) بود.
او همچنین در میان هافبکهای دفاعی و مرکزی، از نظر پاسهایی که همزمان دو خط دفاعی حریف را میشکستند، با میانگین ۱.۳ پاس در هر ۹۰ دقیقه در رتبه نخست قرار گرفت و از لحاظ ارسال پاسهای خطشکن تحت فشار نیز با میانگین ۷.۴ پاس در هر ۹۰ دقیقه، تنها پس از رودریِ منچسترسیتی در جایگاه دوم ایستاد.
حفظ توپ یک موضوع است، اما تیلمانس در واقع آغازگر حملات تیمش محسوب میشود؛ بازیکنی که با پاسهای سریع و مستقیم به جلو، آرایش دفاعی حریف را بر هم میزند و خلاقترین بازیکنان تیم را صاحب توپ میکند.
رتبه بالای برونو فرناندز در آمار شکستن خطوط دفاعی شاید برای هواداران منچستریونایتد تعجبآور نباشد، اما این موضوع به نکته مهمی درباره نقشی که او همچنان میتواند در تیم مایکل کریک ایفا کند اشاره دارد.
پس از جدایی روبن آموریم در میانه فصل گذشته، فرناندز دوباره در پستی هجومیتر و نزدیکتر به دروازه حریف به میدان رفت، اما پیش از آن اغلب در نقشی عقبتر بازی میکرد تا توپ را به بازیکنان جلویی برساند.
بر هیچکس پوشیده نیست که برونو فرناندز در یکسوم هجومی زمین خطرناکترین نسخه خود را ارائه میدهد. حضور تیلمانس باعث میشود او بتواند در مناطق جلوتر باقی بماند، زیرا ملیپوش پرتغالی مطمئن خواهد بود که توپ از طریق همتیمی جدیدش به او خواهد رسید.
تیلمانس در استون ویلا همکاری بسیار خوبی با مورگان راجرز داشت و هواداران منچستریونایتد میتوانند امیدوار باشند که چنین همکاری مؤثری در قلب خط میانی تیمشان نیز شکل بگیرد.
تیلمانس فصل گذشته در لیگ، ۴۰ پاس خطشکن برای مورگان راجرز ارسال کرد؛ ۱۴ پاس بیشتر از هر همتیمی دیگرش. او علاقه زیادی به ارسال پاسهای مستقیم از مرکز زمین داشت و این کار را با هر دو پا انجام میداد؛ موضوعی که زوایای مختلفی برای پاس دادن در اختیارش قرار میداد.
پاسهایی مانند نمونهای که مقابل کریستال پالاس برای راجرز ارسال کرد، فضا و موقعیت لازم را برای ملیپوش انگلیسی فراهم میکرد تا با استفاده از حرکت بازیکنان جلویی، مدافعان حریف را عقب براند. منچستریونایتد نیز میتواند چنین الگوهایی را با حضور برونو فرناندز، ماتئوس کونیا و بنجامین ششکو در مناطق هجومی تکرار کند.
در مناطق جلوتر زمین نیز تیلمانس همچنان ترجیح میدهد از مرکز زمین بازی کند و بارها با پاسهای چیپ پشت مدافعان، از فرارهای اولی واتکینز استفاده کرده است. ششکو، که او هم در فرار به پشت مدافعان مهارت بالایی دارد، میتواند از پاسهایی مانند نمونه دیدار مقابل ساوتهمپتون که کل بلوک دفاعی حریف را دور میزد، بهره زیادی ببرد.
انتظار میرود یوری تیلمانس در ترکیبی مشابه، نقش هافبکِ لنگر و تکیهگاه را در خط میانی مایکل کریک ایفا کند، اما توانایی او برای بازی در نقش هافبک دفاعی، مرکزی یا هجومی، یک امتیاز اضافه محسوب میشود؛ بهویژه با بازگشت منچستریونایتد به رقابتهای اروپایی که باعث خواهد شد کریک نسبت به فصل ۲۵-۲۰۲۴ بیش از گذشته از ترکیب چرخشی استفاده کند.
با این حال، با وجود تمام ویژگیهای تیلمانس بهعنوان هافبکی که در میانه میدان پوشش گستردهای میدهد، باید توجه داشت که سبک بازی او در دوران اونای امری معمولاً در کنار یک هافبک دفاعیتر قرار میگرفت؛ بازیکنی مانند بوباکار کامارا یا آمادو اونانا که اغلب این نقش را بر عهده داشتند.
کوبی مینو همچنان یکی از مهرههای ثابت خط میانی یونایتد در فصل آینده خواهد بود، اما این هافبک ۲۱ ساله از آن دسته هافبکهای تخریبی نیست که مانند کاسمیرو بتواند با قدرت بازی حریف را از بین ببرد و حملات را متوقف کند.
قرار دادن مینو در کنار تیلمانس میتواند یکی از گزینههای مناسب برای کریک باشد، اما احتمالاً در چنین شرایطی مسئولیتهای دفاعی بیشتری بر دوش تیلمانس خواهد افتاد؛ موضوعی که ممکن است در مقاطعی از تأثیرگذاری او در بازیسازی و کیفیت پاسهایش بکاهد.
حضور سانتوس نیز میتواند این امکان را فراهم کند که تیلمانس یا مینو کمی جلوتر بازی کنند، اما اگر برونو فرناندز در ترکیب اصلی باشد، استفاده همزمان از هر سه هافبک کار آسانی نخواهد بود.
سابقه مصدومیتهای تیلمانس نیز نشان میدهد که احتمالاً دقایق بازی او با مدیریت کادر فنی و در قالب سیستم چرخشی خط میانی کریک کنترل خواهد شد. او در فصل ۲۶-۲۰۲۵ به دلیل آسیبدیدگیهای مچ پا و ساق پا، ۲۱ بازی استون ویلا را از دست داد و در دو فصل نخست حضورش در این باشگاه نیز مصدومیتهای ساق پا و کشاله ران بارها برایش دردسرساز شد. این هافبک همچنین هفته گذشته پس از مصدومیتی که هنگام گرم کردن متحمل شد، دیدار مرحله یکچهارم نهایی بلژیک مقابل اسپانیا را نیز از دست داد.
در فوتبال تضمینهای زیادی وجود ندارد، اما جذب تیلمانس را میتوان یکی از کم ریسکترین خریدهای پنجره نقل و انتقالات تابستانی دانست؛ هافبکی باتجربه، باثبات و امتحان پس داده در لیگ برتر انگلیس که سابقه بازی در رقابتهای اروپایی را هم دارد و از نظر سبک بازی، کاملاً با نیازهای باشگاه جدیدش هماهنگ است.
بازسازی خط میانی منچستریونایتد همچنان با روندی امیدوارکننده در حال پیشرفت است.
ترجمه یادداشت Mark Carey و Anantaajith Raghuraman برای وبسایت اتلتیک