طرفداری | توماس توخل آخرین امید برای شکستن این طلسم قدیمی بود اما او هم کم آورد.
پس از شکست انگلیس برابر آرژانتین در نیمهنهایی جام جهانی 2026، آخرین تیمی که سرمربیاش یک سرمربی غیر بومی بود هم از کورس قهرمانی حذف شد. در شرایطی که در فوتبال باشگاهی دیگر ملیت یک سرمربی هیچ تاثیری روی تصمیمِ سران باشگاه نمیگذارد، در فوتبال ملی اوضاع بسیار متفاوت است. در حقیقت، شاید به جایی برسیم که دیگر هیچکدام از تیمهای مدعی برای هدایت تیم ملی خودشان سراغ سرمربیان خارجی نرود.
با احتساب ناکامی توخل، رسیدن آرژانتینِ اسکالونی و اسپانیای دلافوئنته به فینال جام جهانی 2026، قهرمان جام جهانی 2026 هم یک سرمربی بومی روی نیمکت خواهد داشت. از سال 1930 و پس از 23 دوره برگزاری جام جهانی، هنوز حتی یکبار هم پیش نیامده که یک کشور با سرمربی خارجی بتواند قهرمان این تورنمنت شود. علاوهبر سرمربی آلمانی تیم ملی انگلیس، کارلو آنچلوتی ایتالیایی روی نیمکت برزیل و روبرتو مارتینز اسپانیایی روی نیمکت پرتغال هم شانس شکستن این طلسم را در جام جهانی 2026 داشتند که همگی ناکام ماندند.
