طرفداری | وقتی لیونل مسی در دومین دقیقه از وقتهای تلفشده نیمه دوم، در سمت راست محوطه جریمه زیر فشار نیکو اورایلی و جد اسپنس قرار گرفت و مجبور شد با پای ضعیفترش بازی کند، هواداران انگلیس همگی نفس خود را در سینه حبس کردند. در آن لحظه، چهار تن از بلندقدترین بازیکنان تیم ملی انگلیس اطراف محوطه ششقدم مستقر بودند و کاپیتان آرژانتین برای رساندن توپ به لائوتارو مارتینس در تیر دوم که عملاً تنها گزینه واقعیاش برای ارسال بود به یک سانتر کاملاً بینقص نیاز داشت. اما همانطور که همه میدانیم، مسی در هر لحظه توانایی خلق یک حرکت جادویی یا ارسال بینقص را دارد.
همانطور که انتظار میرفت، سانتر او دقیقاً روی پیشانی مارتینز فرود آمد و توپ به تور دروازه جردن پیکفورد چسبید تا آرژانتین به یک کامبک دیدنی با نتیجه ۲ بر ۱ و صعودی شایسته به فینال جام جهانی ۲۰۲۶ دست یابد. پس از سوت پایان، اکثر بازیکنان و اعضای کادر فنی آرژانتین به جای مارتینز، به سمت مسی دویدند تا او را در آغوش بکشند؛ این صحنه، اثبات دیگری بر جایگاه رهبرگونهای بود که او هنوز در سن ۳۹ سالگی از آن برخوردار است و پاداشی عادلانه برای مردی که بار دیگر یکتنه کشورش را از خط پایان عبور داد.
مسی در ۳۰ دقیقه پایانی، خط دفاعی انگلیس را کاملاً به ستوه آورد. بله، تاکتیکهای بزدلانه توماس توخل بازی را برای او آسان کرد، اما برنده هشت توپ طلا با بیرحمی تمام از این ضعفها استفاده کرد. با توجه به اینکه او تاثیرگذارترین بازیکن این تورنمنت غولپیکر و گسترشیافته در تابستان جاری بوده است، شاید نهمین توپ طلا نیز در اواخر امسال به وی تعلق گیرد.
یک نمایش باشکوه دیگر در فینال مقابل اسپانیا و لامین یامال (که از او به عنوان وارث مسی در بارسلونا یاد میشود)، این جایزه را تقریباً برای او تضمین خواهد کرد. آرژانتین به عنوان تیم غیرمدعی پا به این دیدار بزرگ میگذارد، اما شک نکنید: اگر اسپانیا حتی کوچکترین فضایی به آنها بدهد، آلبیسلسته با تکیه بر خودباوری تیمی تزلزلناپذیر و عطش سیریناپذیر مسی برای پیروزی، این جام طلایی و زیبا را چنگ خواهد آورد.
آرژانتین پیش از دیدار نیمهنهایی روز چهارشنبه، در آمریکای شمالی نمایش چندان چشمگیری ارائه نداده بود. آنها در یک گروه بسیار آسان و مناسب تاختوتاز کردند، اما در مراحل حذفی به سختی از سد کیپ ورد، مصر و سوئیس گذشتند و در دو بازی نیز کارشان به وقتهای اضافه کشید. آنها در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، تیم کاملتر و منسجمتری بودند. ۹ نفر از اعضای آن تیم قهرمان، برای این دوره در سال ۲۰۲۶ دعوت نشدند که مهمترین آنها آنخل دی ماریا، یار غار و دست راست همیشگی مسی بود که به تازگی از بازیهای ملی خداحافظی کرده است.
آرژانتین بدون دی ماریا به شدت از نبود یک بال کناری کلاسیک رنج برده و هافبکهای متمایل به مرکز این تیم، فضاهای خالی بزرگی را برای ضدحملات تیمهای ضعیفتر باقی گذاشتهاند. با این حال، هیچ تیمی نمیتواند با سرسختی و غیرت خالص آنها رقابت کند. آرژانتینیها هرگز شکست را باور ندارند و معمولاً در شرایطی که تحت شدیدترین فشارها قرار میگیرند، به اوج عملکرد خود میرسند.
آنها همچنین میتوانند به مسی به عنوان خونسردترین بازیکن درون زمین تکیه کنند. او با خواستن مداوم توپ و به جلو راندن تیم، الگویی درخشان ارائه میدهد و با تمام وجود از حرارت میدان نبرد لذت میبرد. شاگردان لیونل اسکالونی از ابهت و کاریزمای مسی تغذیه میکنند تا از خط پایان بگذرند؛ آنها به حیوانات درندهای تبدیل میشوند که تا زمان کسب غنیمت، آرام نمیگیرند.
کیفیت پایدار و فروتنی مسی تقریباً با عقل جور در نمیآید. در حالی که افت دردناک رقیب دیرینهاش، کریستیانو رونالدو، را میتوان در دیالوگ معروف «پیروزی، تو را شکست داد» (که توسط شخصیت بین در فیلم شوالیه تاریکی برمیخیزد مطرح شد) خلاصه کرد، مسی هرگز فریب هیاهو و تعاریف پیرامون خود را نمیخورد. پر افتخارترین فوتبالیست تاریخ، هر بازی را در زمان خودش ارزیابی میکند و توانایی او در تطبیقپذیری بینظیر است. ستاره اینتر میامی در این تورنمنت بیش از هر بازیکن دیگری در زمین راه رفته است و در بسیاری از مواقع مانند یک انسان معمولی به نظر رسیده از جمله در نیمه اول ناامیدکننده مقابل انگلیس، اما او همیشه یک دنده بالاتر برای شیفت کردن دارد.
علاوه بر این، در اکثر مواقع، تصمیمگیری و اجرای مسی در یکسوم دفاعی حریف بینقص است. در واقع، او در بازی مقابل انگلیس دو پاس گل داد و ۹ دریبل موفق ثبت کرد؛ آماری که پیش از این هرگز در یک بازی مرحله حذفی جام جهانی دیده نشده بود. او در حال حاضر با هشت گل در صدر جدول گلزنان قرار دارد و چهار پاس گل دیگر نیز ارسال کرده است؛ یعنی تنها یک پاس گل کمتر از مایکل اولیسه، صدرنشین جدول پاس گلها.
منصفانه است اگر بگوییم او از همین حالا به اندازه کافی تلاش کرده تا سومین توپ طلای جام جهانی دوران حرفهای خود را به عنوان بهترین بازیکن تورنمنت به دست آورد. با این حال، حتی فراتر از آمار و ارقام، این واقعیت وجود دارد که در تکتک حرکات مسی هدف و مقصود بزرگی نهفته است. در موقعیتهایی که اکثر بازیکنان یک پاس عرضی یا رو به عقب ساده را انتخاب میکنند، ذهن او برای یک پاس عمقی برنده یا آغاز یک حرکت مارپیچ و چشمنواز برنامهریزی شده است. مسی ریسکپذیرترین بازیکن تاریخ است و حتی با وجود بیش از ۲۰ سال درخشش ماورایی برای آنالیز کردن، حریفان هنوز هم در زمان استارتهای انفجاری او، در مهارش ناتوان هستند.
باور عمومی بر این است که تداوم و طول عمر ورزشی مسی ناشی از استعداد ذاتی اوست که قطعاً اینطور هم هست، اما روحیه جنگندگی و پشتکار او در شرایط سخت اغلب نادیده گرفته میشود. او تا مدتها از تأیید حضورش در ششمین جام جهانی خودداری میکرد و اصرار داشت که تنها در صورتی خود را در اختیار اسکالونی قرار میدهد که مطمئن باشد هنوز هم میتواند در بالاترین سطح به تیم کمک کند. در طول پنج هفته گذشته، مسی این موضوع را فراتر از هرگونه شک و تردیدی به اثبات رسانده و اکنون در حال چیدن میوههای تلاش خود است.
او پس از پیروزی مقابل انگلیس گفت:
من یک سال است که در حال آمادهسازی و تمرین هستم و میدانستم که تمام تلاش خود را خواهم کرد تا در بهترین فرم ممکن باشم. در حال حاضر فقط میخواهم لذت ببرم. من در مورد اینکه این آخرین جام جهانی من است یا چیز دیگری صحبت نمیکنم. این تیم همیشه تمام تلاش خود را میکند و مدیون هیچکس نیست.
او افزود:
این تیم هرگز دست از تلاش برنمیدارد؛ ما برای پیروزی با تکیه بر فوتبال و اراده خود به زمین رفتیم و اکنون در فینال یک جام جهانی دیگر هستیم. ما انگلیس را در نیمه زمین خودشان حبس کردیم و نشان دادیم که میتوانیم بازی را در وقتهای قانونی و بدون رفتن به وقتهای اضافه ببریم. ما خونسردی و شخصیت لازم برای جبران نتیجه را داشتیم. راستش را بخواهید، واقعاً از بازی لذت بردیم.
در قطر، مسی مانند مردی تسخیرشده به نظر میرسید که به دنبال تنها جامی میدوید که از دستش فرار کرده بود. در آن زمان، کار بسیار جدی بود و فرصت چندانی برای تفریح وجود نداشت. این بار نیز شدت بازی او حفظ شده، اما با برداشتن آن بار سنگین از روی دوشش، مسی آرامتر و شادتر به نظر میرسد. به طرز شگفتآوری، او نشانههای بسیار کمی از خستگی نشان داده است و انگلیس قربانی شادابترین نسخهای از مسی شد که تا اینجای تابستان دیدهایم.
او ۴۲۰ دقیقه در مراحل حذفی بازی کرده است، با این حال به نظر میرسد درست در آستانه فینال به اوج آمادگی خود رسیده است. اسپانیا نیز هیچ ترسی در دل مسی ایجاد نخواهد کرد. مسی ادامه داد:
اسپانیا تیمی است که من به خوبی آن را میشناسم؛ آنها فلسفه فوتبالی مشخصی دارند و سالهای سال است که به همین روش بازی میکنند. من بازیکنان آنها را میشناسم؛ در مقابلشان بازی کردهام و بازیهایشان را دنبال میکنم. چندین نفر از آنها در بارسا هستند، تیمی که عاشقش هستم و دنبالش میکنم. این یک بازی خاص است، فینال جام جهانی. تصور میکنم بازی پایاپای و سختی باشد.
آرژانتین اجازه نخواهد داد اسپانیا به همان شیوهای که در بازی نیمهنهایی مقابل فرانسه مسلط بود، بازی را دیکته کند. پرستارهترین خط حمله جام جهانی در حساسترین زمان ممکن ناکام ماند؛ به طوری که کیلیان امباپه، عثمان دمبله و مایکل اولیسه همگی مهار شدند و اسپانیاییها با تصاحب تمام توپهای سرگردان، قهرمان سال ۲۰۱۸ جهان را به بند کشیدند.
از سوت آغاز بازی مشخص بود که فرانسه با یک مانع ذهنی روبروست و خاطرات شکستهای گذشته مقابل لاروخا در همان مرحله از یورو ۲۰۲۴ و لیگ ملتهای سال گذشته، آنها را آزار میدهد. آرژانتین چنین مشکلی نخواهد داشت. اگر آنها با همان خشونت و جنگندگی که انگلیس را وادار به عقبنشینی کرد وارد زمین شوند، اسپانیا برای ارائه بازی روان و مالکانه همیشگی خود به دردسر خواهد افتاد.
مطمئن باشید اسکالونی برنامهای هم برای مهار یامال خواهد داشت. این پدیده شگفتانگیز بارسلونا پس از مصدومیتی که در بدو ورود به کمپ اسپانیا داشت، مجبور شد به تدریج ریتم بازی خود را در این تورنمنت پیدا کند و زهر همیشگی را نداشته است. او به صورت جرقهای درخشان ظاهر شده و برای تیم لوئیس دلافوئنته تلاش زیادی کرده است، اما در پایان فینال رقیبی برای مسی در راه کسب توپ طلای مسابقات نخواهد بود.
جایزه توپ طلای سال نیز احتمالاً از دسترس یامال خارج خواهد بود، مگر اینکه در صورت پیروزی اسپانیا چندین گل به ثمر برساند؛ زیرا ۴۲ تاثیرگذاری مستقیم او روی گلها در رده باشگاهی در فصل گذشته، ۲۶ مورد کمتر از آمار خیرهکننده هری کین (بخت نخست فعلی توپ طلا) در پیراهن بایرن مونیخ است. با این حال، اگر مسی مرد سرنوشتساز فینال باشد، شانس بسیار بیشتری برای پیشی گرفتن از کاپیتان انگلیس خواهد داشت؛ کسی که ممکن است در نهایت حسرت نمایشهای کمفروغ خود در مراحل حذفی مقابل آرژانتین و نروژ را بخورد.
مسی در سال ۲۰۲۳ عمدتاً به لطف درخشش فوقالعادهاش در جام جهانی، ارلینگ هالند را در راه کسب توپ طلا شکست داد، اما در آخرین فصل حضورش در پاری سن ژرمن نیز در مجموع ۴۱ گل و پاس گل ثبت کرد و قهرمان لیگ ۱ فرانسه شد. او در آستانه مراسم سال ۲۰۲۶ نیز در مسیر برقراری تعادل مشابهی قرار دارد، چرا که سال فوقالعادهای را در اینتر میامی سپری کرده است.
باشگاه تحت مالکیت دیوید بکام، به لطف نبوغ مسی به اولین قهرمانی خود در رقابتهای امالاس کاپ (MLS Cup) دست یافت. مسی در این مسیر رکورد جدیدی در تاریخ لیگ برای تاثیرگذاری روی گل در مراحل حذفی ثبت کرد (۱۳ تاثیرگذاری در ۶ بازی) و پیش از آن نیز در فصل عادی با ۲۹ گل، کفش طلای لیگ را ربوده بود. این موفقیتها در حالی به دست آمد که او مجبور شد بر چندین مصدومیت پیاپی غلبه کند؛ مصدومیتهایی که شایعات زودهنگامی درباره تصمیم او برای خداحافظی را بر سر زبانها انداخته بود.
مسی پس از یک استراحت شایسته، فصل ۲۰۲۶ لیگ آمریکا را در شرایط بدنی ایدهآل آغاز کرد و در تمام بازیها به جز دو مورد از ۱۵ بازی ابتدایی میامی، ۹۰ دقیقه کامل بازی کرد و ۲۰ تاثیرگذاری مستقیم دیگر روی گلها به ثبت رساند. البته، لیگ MLS از نظر اعتبار هنوز با هیچیک از پنج لیگ معتبر اروپا قابل مقایسه نیست، اما نمایشهای حیرتانگیز مسی و آمارهای رکوردشکن او، میامی را به کهکشان کاملاً جدیدی منتقل کرده است.
همه اینها شانس او را برای کسب توپ طلا تقویت میکند؛ هرچند که او واقعاً نیازی به این آمارها ندارد. درخشش او بالاتر از یامال، امباپه و دیگر ستارههای نسل کنونی در بزرگترین صحنه فوتبال جهان، کافی است تا نام او را در صدر ذهن روزنامهنگاران هیئت داوران بینالمللی که به زودی آرای خود را صادر میکنند، قرار دهد.
اینکه تیمهای بزرگ حول محور بهترین بازیکن خود شکل بگیرند طبیعی است، اما رفتار آرژانتینیها با مسی فراتر از این حرفهاست. تکتک اعضای تیم فدایی او هستند و جان خود را فدا میکنند تا مطمئن شوند او خوشحال است و میتواند آزادانه هنرنمایی کند. آنها متعهد شدهاند که به هر قیمتی به شکوه افسانه مسی بیفزایند و هرگونه غرور شخصی را کنار گذاشتهاند تا بدون قید و شرط نقشهای فرعی را بپذیرند.
جولیانو سیمئونه پس از بازی با انگلیس، وقتی در پخش زنده تلویزیونی از او پرسیدند که چه حسی دارد بخشی از آخرین جام جهانی مسی است، نزدیک بود اشکهایش سرازیر شود. این بال آرژانتینی با صدایی لرزان گفت:
ما میدانیم که مسی ۳۹ ساله است، او هر چیزی که یک فوتبالیست آرزویش را دارد به دست آورده و با این حال هنوز هم به عنوان بهترین بازیکن میجنگد. بنابراین برای ما فقط یک چیز باقی میماند: هر چه داریم بگذاریم، برای او و برای آرژانتین بدویم.
ملیپوشان آرژانتین حتی سرود جدیدی را برای این جام جهانی با عنوان «ستاره چهارم» زمزمه میکنند که در بخشی از شعر آن آمده است:
ما سومین جام را با لیونل بردیم، میخواهیم دوباره قهرمان شویم؛ و پس از ۳۲ سال، اسکالونتا انتقام جامی را که از شماره ۱۰ [اشاره به دیگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۹۰] دزدیده شد، خواهد گرفت. میخواهم درخشش ستاره چهارم را روی پیراهن ببینم. آرژانتینی از گهواره تا گور، برای جزایر فالکلند، برای دیگو، برای آخرین حضور لئو. آرژانتین، میخواهم دوباره قهرمان شدنت را ببینم.
آیا تا به حال یک بازیکن فعال در فوتبال تا این حد در جایگاهی اساطیری قرار گرفته است؟ و مهمتر از آن، آیا واقعاً توانسته در حد و اندازه آن ظاهر شود؟ مسی بارها و بارها معنای یک فوتبالیست کلاس جهانی بودن را بازتعریف کرده است و اکنون به نقطهای رسیدهایم که او فراتر از خودِ این ورزش ایستاده است. همین موضوع او را شایسته دریافت نهمین توپ طلا میکند؛ فارغ از اینکه روز یکشنبه در سومین حضورش در فینال جام جهانی چه اتفاقی رخ دهد.