طرفداری | لیونل مسی با صعود آرژانتین به فینال جام جهانی ۲۰۲۶، برای سومین بار حضور در دیدار پایانی این رقابتها را تجربه میکند؛ اتفاقی تاریخی که او را از نظر تعداد فینالهای بازیشده در کنار کافو قرار میدهد و حتی از بسیاری جهات بالاتر از اسطوره فوتبال برزیل مینشاند.
پیش از این، پله در جامهای جهانی ۱۹۵۸، ۱۹۶۲ و ۱۹۷۰ سه بار قهرمان جهان شده بود، اما در جام ۱۹۶۲ به دلیل مصدومیت بخش عمده مسابقات، از جمله فینال، را از دست داد و برزیل با درخشش گارینشا به قهرمانی رسید. به همین دلیل، پله در سه فینال جام جهانی حضور کامل نداشت.
آلمان غربی نیز بین سالهای ۱۹۸۲ تا ۱۹۹۰ سه بار متوالی به فینال جام جهانی رسید. لوتار ماتئوس و پیر لیتبارسکی تنها بازیکنان مشترک آن سه دوره بودند، اما هیچکدام در هر سه فینال به میدان نرفتند. لیتبارسکی فینال ۱۹۸۶ را از دست داد و ماتئوس نیز در فینال ۱۹۸۲ حضور نداشت.
کافو نخستین بازیکنی بود که در سه فینال متوالی جام جهانی، بین سالهای ۱۹۹۴ تا ۲۰۰۲، به میدان رفت. البته در فینال ۱۹۹۴ به عنوان بازیکن تعویضی وارد زمین شد و در نهایت با برزیل دو بار جام قهرمانی را بالای سر برد.
اما جایگاه مسی از این منظر متفاوت است. او در فینال جام جهانی ۲۰۱۴، ۱۲۰ دقیقه کامل برابر آلمان بازی کرد. در فینال جام جهانی ۲۰۲۲ نیز ۱۲۰ دقیقه در زمین حضور داشت، دو گل به ثمر رساند و یکی از پنالتیهای تعیینکننده آرژانتین را نیز تبدیل به گل کرد تا نقشی مستقیم در قهرمانی آلبیسلسته داشته باشد.
اکنون مسی برای سومین بار در فینال جام جهانی به میدان خواهد رفت؛ آن هم به عنوان رهبر و تأثیرگذارترین بازیکن تیمش. اگر آرژانتین بار دیگر قهرمان جهان شود، او از نظر تعداد قهرمانی با کافو برابر خواهد شد، اما با توجه به دقایق حضور، نقش تعیینکننده در هر سه فینال و تأثیر مستقیم بر نتایج، دستاوردی کمنظیرتر را در تاریخ جام جهانی به نام خود ثبت خواهد کرد.
به قلم مهدی حدادپور