طرفداری | وقتی پائو کوبارسی فوتبال بازی میکند، پختگی عملکرد او اغلب فراموش کردن این مسئله که چقدر جوان است را آسان میکند.
این مدافع میانی 19 ساله پس از پیروزی در فینال جام جهانی، بهعنوان بهترین بازیکن جوان تورنمنت انتخاب شد. حضور در قلب خط دفاعی هر تیمی در چنین سنی، به خودی خود چشمگیر و قابل توجه است اما کوبارسی و همتیمیهایش فراتر رفتند و بهترین خط دفاعی کل تورنمنت بودند.
در جام جهانی 2026، اسپانیا در 8 بازی تنها یک گل دریافت کرد. رقبای آنها در مجموع در جریان بازی و بدون احتساب ضربات ایستگاهی و کرنر، xG معادل تنها 1.69 ثبت کردند که این در بین xG دریافتی کل 32 تیم حاضر در مراحل حذفی، پایینترین مقدار است. این در حالی است که آنها موفق شدند به فینال برسند و دو برابر 16 تیم از این 32 تیم بازی کردند.
لاروخا در مسیر قهرمانی خود، هفت کلین شیت ثبت کرد و فقط شارل دکتلار در مرحله یکچهارم نهایی توانست با ثبت گل تساوی بلژیک، دروازه این تیم را باز کند تا آنها یک رکورد بینقص ثبت نکنند.
در فینال جام جهانی، اسپانیا کاملاً بر بازی سلطه داشت و تمام خطرهای هجومی آرژانتین را خنثی کرد. در 90 دقیقه وقتهای قانونی بازی، آرژانتین هیچ شوتی به سمت دروازه اسپانیا نزد و تنها یک لمس توپ در محوطه جریمه این تیم داشت. در وقتهای اضافه، اسپانیا تیم لیونل اسکالونی را بهخوبی محدود کرد تا آنها فقط دو شوت با مجموع xG معادل 0.2 داشته باشند.
چنین سطحی از کنترل بازی، با مالکیت توپ زیادی همراه است و برای این که مدافع فیکس اسپانیای لوئیس دلافوئنته باشید، باید همانقدر که با مالکیت توپ راحت هستید، بدون داشتن آن نیز راحت باشید. این جایی است که پائو کوبارسی واقعاً میدرخشد.
کوبارسی در فینال جام جهانی بیشترین لمس توپ (139)، پاس صحیح (121)، دقت پاس (96%) و پاس خطشکن (21) را داشت. البته، این آمار و ارقام تحت تاثیر این مسئله نیز قرار گرفت که بازی به وقتهای اضافه کشید، نیازی نیست به بازی خاص و فوتبال مالکانه اسپانیا اشاره کنیم. اما در چنین تیمی، مدافعان میانی بسیار مهم هستند و این که کوبارسی توانایی فنی و ذهنی لازم را دارد تا در چنین سن کمی تا این حد مهم باشد، بسیار قابل توجه است.
اما او بازیکنی نیست که فقط در لحظات در اختیار داشتن مالکیت توپ حضور موثری داشته باشد. تلاشهای دفاعی او در فینال نیز با ثبت بیشترین دفع توپ (6) و سومین بازیکن برتر اسپانیا در زمینه پیروزی در دوئلها (7)، قابل توجه بود. در حالی که ممکن است بگویید آرژانتین خطر هجومی زیادی ایجاد نکرد، باید گفت که این مسئله تا حدودی بهخاطر تلاشهای کوبارسی بود.
چنین عملکردی برای بازیکن بارسلونا اتفاقی نبود؛ او واقعاً در طول کل تورنمنت تاثیرگذار ظاهر شد. فقط همتیمی او و برنده توپ طلای جام جهانی، رودری، توانست پاس صحیح بیشتری از کوبارسی در جام جهانی ثبت کند (756 در مقابل 671)؛ این آمار از سوی هر دو بازیکن، بیشترین مقدار پاس صحیح در طول یک جام جهانی در تاریخ و از زمان ثبت آمار (1966) بود.
قطعاً بسیاری از این پاسها ساده بودهاند، پاسهای کوتاه و این بخشی از واقعیت کار مدافعان میانی است. با این حال، کوبارسی بدون شک با مشارکت و نحوه پخش توپ خود، هدفمندی و جهتگیری مشخصی به بازی تیمش بخشید.
بدیهی است که خلق موقعیت، شاخصی نیست که معمولاً با سبک بازی مدافعان میانی مرتبط دانسته شود اما توانایی ارسال پاس کوبارسی در کنار تسلط تیم اسپانیا بر بازی، باعث شده که این ویژگی در مورد او نسبت به اکثر مدافعان میانی، نمود بیشتری داشته باشد. آمار هشت موقعیت خلق شده توسط او بیشترین تعداد در میان مدافعان میانی حاضر در تورنمنت بود. همچنین 5 پاس عمقی او (پاسی که با شکافتن آخرین لایقه دفاعی، بازیکن را در موقعیت گلزنی قرار میدهد و منجر به شانس شوتزنی میشود) که بههمراه لیساندرو مارتینز، بیشترین تعداد در کل جام بود.
توانایی کوبارسی برای شکستن خطوط رقیب با پاسهای دقیق و حسابشده، نقشی کلیدی در حفظ نظم اسپانیا به هنگام داشتن مالکیت توپ ایفا کرد و به آنها کمک کرد تا از سد ساختار پرسینگ رقیب عبور کرده یا در خطوط میانی فشرده، شکافهایی پیدا کنند. بار دیگر، فقط رودری (122) بیش از کوبارسی (104)، موفق به ارسال پاسهای خطشکن شد.
البته این حقیقت که اسپانیا هشت بازی در این تورنمنت انجام داد، به این معناست که بازیکنان آنها فرصت بیشتری برای بهبود آمار و ارقام خود داشتند. وقتی به پاسهای خطشکن به ازای هر 90 دقیقه مینگریم، کوبارسی با میانگین 12.5 به رتبه دهم سقوط میکند و در بین مدافعان، در رتبه سوم پشت یوناتان تا (14.9) و تیم رائم (12.8) قرار میگیرد. با این حال، این موضوع باز هم توانایی او در انتخاب پاس و نفوذ به خطوط دفاعی حریف را نشان میدهد.
کوبارسی همچنین از حفظ مالکیت توپ استقبال میکرد. مهارت او در کار با توپ و رویکرد رو به جلوی سبک بازیاش، اغلب در پیشرویهای او به سمت زمین حریف نمود پیدا میکرد؛ بهطوری که او با ثبت 172 مورد حمل توپ (حرکت با توپ به مسافت حداقل 5 متر) و 106 مورد حمل توپ رو به جلو (پیشروی با توپ به مسافت حداقل 5 متر به سمت زمین حریف)، در هر دو شاخص در جایگاه سوم قرار گرفت.
برای این که در فوتبال مدرن مدافعی تراز اول باشید، نیاز روزافزونی به داشتن اعتماد به نفس و عملکردی موثر به هنگام کار با توپ وجود دارد و دقیقاً همین ویژگی است که کوبارسی را به یکی از بهترین مدافعان میانی جهان تبدیل کرده است.
پیش از شروع جام جهانی 2026، اکثر افراد انتظار داشتند که جایزه بهترین بازیکن جوان به یک بازیکن هجومی و هیجانانگیز مانند لامین یامال برسد اما در نهایت، تاثیر و نقش هیچ بازیکن جوانی - حتی اگر اندک و نامحسوس بوده باشد - به سطح تاثیرگذاری کوبارسی حتی نزدیک هم نبود.
اسپانیا تورنمنت را بهعنوان قهرمان شایسته جام جهانی 2026 به پایان رساند و سخت است که به فردی شایستهتر از مدافع 19 ساله آنها برای کسب جایزه بهترین بازیکن جوان جام فکر کنیم.
ترجمه از وبسایت OptaAnalyst