طرفداری | اریک کانتونا فاش کرد که سر الکس فرگوسن در مقطعی تصمیم داشت او را از منچستریونایتد کنار بگذارد، اما کتی فرگوسن، همسر فقید سرمربی افسانه‌ای شیاطین سرخ، او را متقاعد کرد که به همکاری با مهاجم فرانسوی ادامه دهد.

بنابر گزارش میرر، کانتونا در طول پنج سال حضورش در اولدترافورد، چهار قهرمانی لیگ برتر و دو قهرمانی جام حذفی انگلیس را به دست آورد و به یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان تاریخ منچستریونایتد تبدیل شد.

با این حال، رفتارهای غیرقابل پیش‌بینی او باعث شده بود فرگوسن به فکر پایان دادن به همکاری با این ستاره فرانسوی بیفتد.

کانتونا در مراسم اکران مستند جدیدش در جشنواره فیلم کن گفت:

این داستان زندگی من است؛ داستان مردی که در جست‌وجوی خودش بود و مرد دیگری که به او کمک کرد خودش را پیدا کند. انگار الکس فرگوسن این موضوع را به‌عنوان یک چالش پذیرفته بود. در مقطعی می‌خواست مرا کنار بگذارد، اما همسرش او را متقاعد کرد که به همکاری با من ادامه دهد.

بدنام‌ترین لحظه دوران حرفه‌ای کانتونا در فوتبال انگلیس به ژانویه ۱۹۹۵ و دیدار خارج از خانه منچستریونایتد مقابل کریستال پالاس در ورزشگاه سلهرست پارک بازمی‌گردد.

او پس از خطا روی ریچارد شاو با کارت قرمز اخراج شد و هنگام ترک زمین، یکی از هواداران کریستال پالاس از روی سکوها به او توهین کرد. کانتونا نیز با پریدن از روی تابلوهای تبلیغاتی، با یک لگد کونگ‌فویی به سینه آن هوادار ضربه زد و سپس چند مشت نیز به او وارد کرد.

این اتفاق بازتاب گسترده‌ای در فوتبال انگلیس داشت. کانتونا از کاپیتانی تیم ملی فرانسه کنار گذاشته شد، ۲۰ هزار پوند جریمه شد، به انجام ۱۲۰ ساعت خدمات اجتماعی محکوم شد و اتحادیه فوتبال انگلیس نیز او را به هشت ماه محرومیت از فوتبال محکوم کرد.

توصیه‌ای که فرگوسن را متقاعد کرد

کانتونا همچنین از گی رو، سرمربی سابقش در اوسر، به‌عنوان فردی یاد کرد که توصیه مهمی به فرگوسن درباره نحوه برخورد با او ارائه داده بود. او گفت:

گی رو به فرگوسن گفته بود: «باید دوستش داشته باشی؛ اگر این محبت را به او بدهی، او هم جانش را برایت می‌دهد.»

کانتونا در ادامه افزود:

وقتی به انگلیس آمدم، هیچ بازیکن فرانسوی‌ای آنجا نبود و تعداد خارجی‌ها هم بسیار کم بود. مردم تا حدی با نگاه تحقیرآمیزی به من نگاه می‌کردند.

اسطوره فرانسوی منچستریونایتد در پایان درباره رابطه‌اش با فرگوسن گفت:

رابطه من و الکس فرگوسن می‌توانست سوژه یک فیلم باشد؛ می‌توانست داستان یک عشق باشد.