طرفداری- درک بائرمن سرمربی شناخته شده آلمانی بسکتبال، در نوامبر 2015 هدایت تیم بسکتبال کشورمان را بر عهده گرفت و در این مدت به سه جام: قهرمانی غرب آسیا، سومی جام ملت ها و قهرمانی جام اطلس دست پیدا کرده است.
اما این مربی 58 ساله اهل اوبرهاوزن، در آلمان به افتخاراتی بسیار بزرگ تر نائل شده بود. او جدا از کشف ستاره ای مانند درک نوویستکی، کسب 9 قهرمانی آلمان، 4 جام حذفی و 4 بار انتخاب شدن به عنوان مربی برتر؛ سابقه رساندن آلمان به بزرگترین افتخار تاریخش در اروپا، یعنی کسب نایب قهرمانی یورو بسکت در سال 2005 را در کارنامه خود می بیند.
عکس های مخابره شده از جشن قهرمانی در چین و اردن خصوصیت های مشابه بسیاری داشتند. بازیکنان سرمست از قهرمانی، کادر فنی ای که افتخار می کرد و یک مربی با تجربه که در گوشه ای دور از سایرین، چیزی برای جشن گرفتن مشاهده نمی کرد. بائرمن از پذیرش مدال قهرمانی اطلس کاپ هم به مانند مسابقات غرب آسیا سر باز زد تا نشان دهد موفقیت هایی با این اندازه، برای او راضی کننده نیستند. برای من همینکه بازیکن ها از این جام ها خوشحال می شوند، کافی است. اینطور کنار ایستادن را توضیح می داد. 
(جشن قهرمانی اطلس کاپ و بائرمن که دور از سایرین/عکس از میلاد پیامی)
چالش بزرگ پیش رو، مسابقات انتخابی المپیک ریو است که در چهارم تا دهم جولای در ایتالیا برگزار می شود و ایران با تیم های یونان و مکزیک همگروه شده است. با توجه به تغییر نسلی که در دستور کار قرار گرفته و قلم سرخی که بر روی نام های مطرح زیادی کشیده شده است، انتظار می رود که کار اصلی بائرمن با ایران پس از این مسابقات آغاز شود. در آلمان، به بائر من لقبِ "استیو جابز" بسکتبال آن کشور را داده اند. کسی که ایده هایش را از پایه ای ترین سطوح در این ورزش سر و شکل داد. باید نشست و دید آیا درک بائرمن می تواند استیو جابز بسکتبال ایران نیز باشد یا نه.
(جشن قهرمانی در اردن، بدون سرمربی)