اختصاصی طرفداری - تیم ملی فوتبال ایران در شرایطی مقابل مراکش به برتری دست یافت، که در ترکیبِ ابتدایی این تیم چند مورد قابل توجه وجود داشت.
احسان حاج صفی که نقشی کلیدی در خط هافبک داشت به پستِ بکِ چپ منتقل شد و از سوی دیگر موقعیتِ چشمی و پورعلی گنجی نیز جا به جا شد؛ به گونه ای که چشمی متمایل به چپ بود و پورعلی گنجی متمایل به راست. با توجه به جناحِ راستِ قدرتمند مراکش، با حضور حاج صفی در این ناحیه و برگشت به عقب های امیری، در اکثر دقایق بازی شاهد برتری نفری ملی پوشان بودیم.
چشمی نیز متمایل به چپ شد تا در صورت ضرورتِ "گردش های" بهتری نسبت به دیدارهای دوستانه داشته باشد و این تغییرات در عمل نیز نتیجه بخش بود؛ هر چند 20 دقیقه ابتدایی بازی در هیچ یک از موارد عملکرد قابل قبولی نداشتیم. کریم انصاری فرد نیز در خط هافبک قرار گرفت تا سورپرایزهای کی روش تکمیل شود!
بررسی موقعیت مکانی بازیکنان در این دیدار مشخص می کند کی روش تأکید زیادی به استفاده از فضای کناریِ ال احمدی (هافبک دفاعی) داشته. به گونه ای که جهانبخش و شجاعی در جناح راست و در سمتِ چپ انصاری فرد و امیری زوج سازی مناسبی داشتند که این کار عموما باعث برهم خوردن موقعیتِ مکانی مدافعانِ مراکش نیز می شد و فضا در اختیارِ آزمون قرار می گرفت.
در تصویر زیر میانگینِ موقعیت مکانی ملی پوشان را در طی 90 دقیقه مشاهده می کنید:
همانطور که در این تصویر مشاهده می کنید، موردِ عنوان شده در خصوص زوج سازی، به طور واضح نمایان است. به طور کل موقعیت مکانی و دامنه حرکتی ملی پوشان به نحو مطلوبی تعریف شد تا در اکثر نقاط زمین شاهد برتری عددی ملی پوشان باشیم. ضمن آنکه به لحاظ کمیت و کیفیت دوندگی اوضاع تیم ملی در مصاف با مراکش فراتر از استانداردهای آسیا بود که در مطالب بعدی جزئیات آن را بیشتر بررسی خواهیم کرد.