*ضمیمه اضافه شد
پیروزیهای کاذب واقعا برایم مهم نیست...اما گفتن حقایق چرا برایم مهم است...
دوستان هزار تا DISLIKE هم بدید اما هنوز هم میگم ایران همیشه در جامهای جهانی با یک مساوی و یا نهایت یک برد و دو شکست میاد بیرون از جام و هرگز با این فوتبال پایه و این نوع از استعدادیابی جوونها تو رده های پایین به هیچ جا نخواهیم رسید...
امید واهی داشتن همیشه آسونه...اما شرایط رو عوض کردن و سرو سامان دادن به اوضاع سخته....ما ایرانیها همیشه متاسفانه بدنبال اون چیز آسونه هستیم
خودم شاهد بودم داخل ایران و در بهترین باشگاههای به اصطلاح خوب پایه تمام جوونهای فوتبالیستی که قد و قامت زیر 175 دارن رو رد میکنند.....
این تازه یک نمونه از فوتباله علی اصفری ایرانه متاسفانه...اگر بخوام بگم باید یک مقاله راجع به این موضوع بنویسم که از حوصله ام خارجه....فقط همین رو بگم که واقعا متاسفم برای کشوری که بخواد با یک گل بخودی تیم حریف(ان هم حریفی مثل مراکش...که به تازگی در افریقا سری در سرها پیدا کرده) خوشحالی کنه....
این خوشحالی ها مون هم کاذبه متاسفانه و رنگ و بویی از واقعیت نداره...
*ضمیمه=ایران از دیدگاه خیلی از هموطنان نسبت به 4 سال قبل بهتر شده اما ازدیدگاه بنده برگشته به 20 سال پیش و جام جهانی (1998)...چرا؟ چون در اون جام هم ما برد برابر امریکایی رو تجربه کردیم که به مراتب یک سر و گردن از این مراکشی که دیروز برابرش قرار گرفتیم بالاتر بود(رجوع شود به کوپای امریکای مرکزی همان سال و نگاه بباندازید تا متوجه قدرت فوتبال امریکا در اون زمان بشید)
