آلمان متحد برای نخستین بار میزبان مسابقات شد. آنها با کمترین اختلاف توانستند آفریقای جنوبی را شکست دهند. فرمت مسابقات تقریبا مانند 2002 بود. با اینحال گل طلایی حذف شد و قهرمان دور قبل باید در مسابقات انتخابی شرکت می کرد در حالیکه پیش از آن اتوماتیک به جام بعد دعوت می شد. تلویزیونهای بزرگ در شهر ها نصب شد و جمعیت زیادی پای این تلویزیونها بازیها را تماشا می کردند. ژرمنها در دیدار افتتاحیه 4-2 کاستاریکا را شکست دادند. 6 گل در افتتاحیه در سالهای اخیر بینظیر بوده است. در گروه A اکوادور شگفتی ساز شد و با پیروزی بر لهستان و کاستاریکا پشت سر آلمان به دور بعد صعود کرد و لهستان همچون 2002 تنها با دو بازی اول حذف شد. هر چند آنها تا لحظات پایانی ژرمنها را متوقف کرده بودند، اما ژرمنها که آموخته بودند تا شنیدن سوت پایان بازی نباید تسلیم شوند، مزد زحمات خود را گرفتند. در گروه B انگلیس و سوئد توانستند صعود کنند. اسون گوران اریکسون در هر دو باری که در جام جهانی سرمربی سه شیرها بود، با سوئد، کشور زادگاهش همگروه شد و در هر دو بازی مساوی کرد. گل مارکوس آلباک به انگلیس که با سر به ثمر رساند، نیز دوهزارمین گل تاریخ جام جهانی شد. این گل از گل هزارم که رنسن برینگ از روی نقطه پنالتی به ثمر رساند، هیجان انگیز تر بود. گروه C با وجود هلند و آرژانتین جزو گروههای جذاب بود. آرژانتین 6-0 صربستان را از پیش رو برداشت. گل کامبیاسو که پس از بیش از بیست پاس به ثمر رسید، یکی از بهترین گلهای تیمی ادوار جام جهانی شد. صربستان هیچ شباهتی به تیم دور انتخابی که در گروه اسپانیا سرگروه شد نداشت. دیدار هلند و ساحل عاج نزدیکترین و پرهیجان ترین بازی گروه بود. متاسفانه ساحل عاج حذف شد. در گروه F استرالیا با گاس هیدینگ شگفتی ساز شد و کرواسی را حذف کرد و به مرحله یکهشتم گام نهاد. گراهام پل، داور انگلیسی، در اشتباهی مشهور، سه بار به سیمونیچ کارت زرد داد تا در نهایت او را اخراج کند.
در مرحله یکهشتم می توان به پیروزی آلمان مقابل سوئد ده نفره اشاره کرد و اینکه سوئد یک پنالتی را خراب کرد، همچنین برد آرژانتین مقابل مکزیک در وقت اضافه با گل فوق العاده ماکسی رودریگز با یک ضربه والی که شاید بهترین گل تورنمنت بود، اینکه ایتالیا با یک یار کمتر در دقیقه 93 روی دایو گروسو یک پنالتی هدیه گرفت تا در برابر هیدینگ در باخت دبل نکند، دیدار پرتغال و هلند که یک جنگ تمام عیار بود با شانزده کارت زرد و چهار کارت قرمز، تساوی سوئیس با اوکراین و حذف در ضربات پنالتی بدون حتی یک گل خورده که در نوع خود رکورد محسوب می شود و در نهایت پانزدهمین گل ملی رونالدو در دیدار با غنا و شکستن رکورد گرد مولر آنهم در خاک آلمان. در یکچهارم بر خلاف 2002 که از پنج کنفدراسیون حضور داشتند، تنها تیمهای اروپایی و امریکای جنوبی باقی مانده بودند. اما ژرمنها در ضربات پنالتی آرژانتین را حذف کردند و فرانسه با درخشش زیدان سی و پنج ساله برزیل را حذف کرد تا هر چهار تیم نیمه نهایی اروپایی باشند. اتفاقی که از 1982 سابقه نداشت. پرتغال همچون یورو 2004 باز هم در ضربات پنالتی انگلیس را به خانه فرستاد. اخراج وین رونی و مصدومیت مایکل اوون بی تاثیر نبود. البته اخراج رونی ظاهرا با فیلم بازی کردن هم تیمی وی در منچستر یونایتد صورت گرفته بود و بخصوص چشمک رونالدو بعد از اخراج رونی حسابی انگلیسیها را کلافه کرده بود.
در نیمه نهایی ایتالیا به مصاف آلمان میزبان رفت. در وقت قانونی گلی به ثمر نرسید. لیپی که میدانست ژرمنها از بازی با آرژانتین خسته اند (در حالیکه ایتالیا با استرالیا و اوکراین مسابقه داشته) در وقت دوم اضافه دست به قمار زد و با فرستادن چهار مهاجم به بازی ریسک بزرگی کرد. ریسک او جواب داد و گروسو و دل پیرو در دقایق 119 و 121 گلزنی کردند تا بازی به ضربات پنالتی که ژرمنها در آن استاد بودند، کشیده نشود. فرانسه نیز بدون آنکه بازی با کیفیتی از خود نشان دهد با یک پنالتی پرتغال را مغلوب کرد و به دومین فینال در سه دوره اخیر رسید. آلمان در بازی رده بندی 3-1 پیروز شد. شوتهای راه دور شواینی بخوبی راه دروازه پرتغال را پیدا می کردند. این کمترین جایزه برای تیمی بود که بازی زیبا را به نتیجه ترجیح میداد. در فینال دراماتیک برلین بازی در وقتهای اضافه با برتری نسبی فرانسه در جریان بود که ضربه سر زیدان به سینه ماتراتزی، باعث اخراج او شد و آخرین سکانس حضور این اسطوره فوتبال به این شکل به پایان رسید. در ضربات پنالتی هم ایتالیا برنده شد وکاناوارو در صدمین بازی ملی اش، جام قهرمانی را بالای سر برد. قهرمانی ایتالیا بیشتر مدیون دفاع فوق العاده آنها به رهبری کاناوارو و دروازه بانی کم نقص بوفون در آن دوره بود. پیرلو هم هافبک خلاقی بود که ایتالیا را غیر قابل پیش بینی می کرد. ایتالیا پس از ناکامی در سه دوره در ضربات پنالتی به سالهای 90، 94 و 98 آموختند که باید برای این قسمت نیز حساب ویژه ای باز کنند. در مجموع جام هیجدهم بدلیل اینکه باشگاهها موظف شده یکماه قبل از جام جهانی مسابقات را تمام کنند، کمتر نتایج شگفت انگیز رخ داد و بیشتر نتایج قابل پیش بینی بودند. ضمن اینکه مسابقات در اروپا برگزار می شد و این امر هم در موفقیت این کشورها بی تاثیر نبود.
آلمان در جام جهانی هیجدهم
پس از حذف نا امید کننده از یورو 2004، فولر استعفا داد. کلینزمن که در سال 90 مهاجم آلمان بود و اتفاقا زوج فولر بود به سان آن سالها که با همکاری شان آلمان را قهرمان جهان کرده بودند پاس فولر را گرفت و جانشین وی گردید. از سال 96 ژرمنها نتوانسته بودند در یورو و جام جهانی در برابر حریفان اروپایی و امریکای جنوبی به برتری برسند. کلینزمن و دستیار وی، یواخیم لوو، وظیفه داشتند آب رفته را به جوی باز گردانند. کلینزمن در دوران بازیگری مهاجم بود و یواخیم لوو هم یک هافبک تهاجمی گلزن بود. هر دو فلسفه ای تهاجمی در فوتبال داشتند. کلینزمن نقش کاریزماتیک و شور و هیجان دهنده داشت، لوو اما مغز متفکر تیم بود. آنها ابتدا با نمایشهایی تماشاگر پسند، در جام کنفدراسیونها به مدال برنز مسابقات رسیدند. در جام جهانی در گروه کاستاریکا، لهستان و اکوادور قرار گرفتند و هر سه رقیب را بردند. اتفاقی که از 1970 بی سابقه بود. هرچند از 1990 همیشه به عنوان سرگروه صعود کرده بودند. در ادامه سوئد را از پیش رو برداشتند. گلزنی پودولسکی در چهارمین بازی خبری روحیه بخش برای این بازیکن و کل تیم بود.
یکچهارم مقابل آرژانتین بازی سخت و نفسگیری بود. ژرمنها بازی را در خانه عقب افتادند. در نهایت در هشتادمین دقیقه کلوزه با سر دروازه آرژانتین را باز کرد و بازی را به تساوی کشاند. در ضربات پنالتی الیور کان که همه از رقابت شدید او با لمن خبر داشتند، برای روحیه دادن به لمن به سراغ او رفت و صحنه زیبایی را خلق کرد که در تاریخ جام جهانی ماندگار شد. ژرمنها آمار پنالتیهای گذشته بازیکنان آرژانتین را به ینس لمن دادند تا او بر اساس این اطلاعات موفق به مهار دو پنالتی شد و آلمان را به نیمه نهایی فرستاد. در نیمه نهایی ایتالیا با لیپی مکار و با قرعه ساده تر در دو بازی قبل، موفق شد با گل های دیر هنگام مانع از رفتن بازی به ضربات پنالتی شد و با بهره گیری از خستگی ژرمنها توانست بازی را از رقیب که فاقد تجربه مربیگری بود ببرد. آلمان در رده بندی به بازیکنانی بازی داد که کمتر بازی کرده بودند. لمن جای خود را به کان داد و کان با واکنشهای فوق العاده نشان داد چیزی از لمن کم ندارد. شواین اشتایگر جوان با دو شوت زیبای راه دور دروازه پرتغال را فرو ریخت و با یک شوت دیگر زمینه گل به خودی پرتغالیها را فراهم کرد.
ایران در جام جهانی هیجدهم
ایران در گروه مکزیک، پرتغال و آنگولا قرار گرفت. در دیدار با مکزیک ایران ابتدا توانست گل خورده را جبران کند و بازی را به تساوی بکشاند. ولی در ادامه مکزیک دو بار دیگر دروازه ایران را گشود تا ایران 3-1 در برابر مکزیک سرگروه مغلوب شود. در بازی دوم ایران مغلوب گلزنی دکو و رونالدوی جوان از روی نقطه پنالتی شد. متاسفانه اختلاف در اردوی تیم ملی مانع از آن شد که تیم بهترین نمایش خود را در جام جهانی ارائه دهد. حتی در دیدار با تیم آنگولا که با کمترین امکانات و تدارکات در جام حاضر شده بود، نتوانست به نتیجه ای بهتر از مساوی دست یابد تا با توجه به تساوی آنگولا و مکزیک، ایران در رده چهارم گروه قرار بگیرد. اخبار زیادی منتشر شد که فلان بازیکن در چشم من نگاه می کرد و به من پاس نمی داد. دو دستگی و باند بازی در تیم، بی انضباطی و لگد زدن به وسایل هنگام تعویض از نکات منفی تیمی بود که مقتدرانه به جام جهانی رفته بود و مانند 98 دور دنیا را برای رسیدن به جام جهانی طی نکرده بود و مربی تیم هم دو سه بار تعویض نشده بود. اما در عمل خاطره خوشی که 98 در اذهان ماند، تیم 2006 در یادها از خود باقی نگذارد. در رده مدیریتی هم اختلافات علی آبادی و دادکان، وزیر ورزش و رئیس فدراسیون علنی شد. در بازی خداحافظی علی آبادی از ورود دادکان به جایگاه ویژه جلو گیری کرد و دادکان بعد از مسابقه بازیکنان را مرخص کرد و برنامه وزیر ورزش برای تقدیر از بازیکنان را با ناکامی روبرو کرد. پس از جام جهانی هم علی آبادی از مردم از طرف رئیس فدراسیون عذر خواهی کرد و دادکان پاسخ جنجال بر انگیزی داد که به برکناری دادکان منجر شد. دخالت دولت در ورزش ایران را با خطر جدی تعلیق روبرو کرد. در مجموع تیم پرستاره 2006 نه از بیرون حمایت می شد و نه در داخل متحد بود و الا نتایج بمراتب بهتری کسب می کرد و لا اقل بر آنگولا پیروز می شد.
جام در یک نگاه
میزبان : آلمان
قهرمان : ایتالیا
نایب قهرمان : فرانسه
بهترین خط حمله : آلمان با 14 گل
آقای گل : کلوزه از آلمان با 5 گل
توپ طلا : زیدان از فرانسه
بهترین بازیکن جوان : پودولسکی از آلمان
برنده بازی جوانمردانه : برزیل و اسپانیا
بهترین دروازه بان : بوفون از ایتالیا
تیم جذاب جام : پرتغال
کارت زرد : 345
کارت قرمز : 28 (پرتغال، هلند، صربستان، کرواسی، ایتالیا، چک و امریکا هر کدام دو کارت قرمز و غنا، فرانسه، تونس، مکزیک، آرژانتین، اوکراین، آنگولا، استرالیا، لهستان، توگو، ترینداد و توباگو، سوئد، ساحل عاج و انگلیس هرکدام یک کارت قرمز)
گل بخودی : 4
تعداد تیمها : 32
تعداد بازی : 64
تعداد گل : 147
میانگین گل زده : 2.30
تعداد تماشاگر : 3352605
میانگین تماشاگر : 52384
بیشترین تماشاگر : آلمان-اکوادور، پاراگوئه-سوئد، برزیل-کرواسی و اوکراین-تونس از دور گروهی و آلمان-آرژانتین از یکچهارم نهایی با 72 هزار تماشاگر
میانگین بازی ملی تیم قهرمان : 42
میانگین سن تیم قهرمان : 28.8 سال
میانگین قد تیم قهرمان : 1827 میلیمتر
میانگین بازی ملی آلمان : 40
میانگین سن آلمان : 26.9 سال
میانگین قد آلمان : 1847 میلیمتر
