سریال بچه مهندس میدونم مقداری بچه گونه بود ولی داستان فوقالعاده ای داشت نشونش هم نویسنده خوبش ابوالحسنی بود . در غالب رفتار ساده بچه ها نشون داد که که ما از صاف و سادگی داشتیم الان چقدر فاصله گرفتیم و چقدر از خوبی فاصله گرفتیم توی صاف و سادگی اونا یا آدمایی که خودشونو وقف بچه های بی سر پرست کرده بودن میشد خیلی چیزا یاد گرفت از بی وفایی دختری که ولت میکنه تا عشق پاک مادری که از دوری بچش میترسه تا معرفت رفیقی که قید هر چیزیو واسه رفیقش میزنه .... تیتراژ سریال هم رضا صادقی فوقالعاده خونده بود مخصوصا اونجایی که میگفت /آروم آروم شب و روزامه دارم سر میکنم <<<آخه این کوچه بن بست که دویدن نداره/ در ضمن سریال در سه بخش هست و این فاز یک بود فاز نوجوانی و جوانی مونده پ.ن:من خودمسریال خارجی زیاد میبینم و سریالای تلوزیون رو دنبال نمیکنم ولی حدودا از قسمت 4-5 اتفاقی دیدمش و واقعا جذبش شدم