اختصاصی طرفداری – در شرایطی به استقبال یکی از حساس ترین بازی های تاریخ فوتبال ایران می رویم که همه از توان هجومی اسپانیا مطلع هستیم.
اسپانیایی ها همواره خیمه مناسبی روی دروازه حریفان می زنند و تبحر خاصی در پی ریزی موج های دوم و سوم حملات دارند. یکی از چالش های پیش روی ملی پوشان، جلوگیری از خیمه زنی این تیم است.
جدا از وظایف و اهداف هجومی این قضیه را از جوانبی دیگر زیر ذره بین می بریم. برای جلوگیری از این اتفاق، مهاجمِ هدفِ تیم ملی نقشی اساسی خواهد داشت. مهاجمان برای ارزشمند بودن در این مقطع از فوتبال، صرفا به توانایی های هجومی نیاز ندارند و به تعبیری دورانِ جیمی گریوس ها سال هاست که به پایان رسیده و حالا نقش های دفاعی در این پست، بیش از پیش مهم و ارزشمند شده است.
ضروری است مهاجم تیم ملی در مصاف با اسپانیا، همواره دفاع حریف را عقب نگه دارد. این قضیه موجب می شود فاصله بین خطوط اسپانیا افزایش یابد و به دنبال آن ضریبِ اشتباهات در ارسال پاس ها افزایش یابد. از سوی دیگر با بالا نیامدنِ مدافعان، احتمال پی ریزی موج های دوم و سوم کمتر از گذشته می شود.
دو موردِ عنوان شده، یعنی موج های دوم و سوم و ارسال پاس های پرتعداد، از شاخصه های اصلی فوتبالِ اسپانیا هستند و اگر می خواهیم مقابل این تیمِ قدرتمند نمایشی قابل قبول داشته باشیم، ضروری است در روند پیاده سازی این دو مورد اخلال ایجاد کنیم و همانطور که عنوان شد برای رسیدن به این هدف ابتدا ضروری است مهاجمِ هدف تیم ملی وظایف خود در این خصوص را به نحو مطلوبی پیاده کند. باید به این موارد یک وظیفه دیگر را نیز اضافه کنیم و آن برهم زدن روند بازیسازی از خط دفاعی است. مدافعان اسپانیا نقش تعیین کننده ای در بازیسازی از عقب دارند و بازیکنِ این پست در تیم ایران، وظیفه مهمی برای اخلال در روند انتقال های اسپانیا خواهد داشت.
بررسی ها مشخص می کند در این زمینه با ضعف هایی در خط حمله مواجه هستیم و شاید نیاز به تجدید نظرهایی باشد. باید دید کی روش برای خنثی سازی این مورد چه طرح هایی در ذهن دارد و از چه ابزاری در این پست استفاده می کند و احتمالِ تغییرات در این زمینه زیاد است.