از زمان های دور ، شاید بتوان ادعا کرد از آغاز آفرینش انسان ها واژه هایی مثل جنگ ، رقابت و مسابقه رنگی تاثیر گذار بر صفحه هزار رنگ زندگی کشیده اند.
در میان این جنگ ها علاقه مردم به ورزش روز به روز بیشتر شد . اکسیر رقابت و افتخار دوست داشتن را تبدیل به عشق ورزی کرد و یکی از مهم ترین اتفاق های زندگی ملت ها المپیک نام گرفت ولی به دلیل پیوند وحشتناک المپیک و سیاست این جام جهانی فوتبال بود که دل ها را ربود ، چشم ها را خیره کرد و پرتو امید را بر جوانه سبز قلب های خسته تاباند.
در دنیای ما قانونی است که بازده هیچ چیز صددرصد نیست ولی باید اعتراف کرد که فوتبال جلوی بسیاری از آسیب های اجتماعی ایستادگی کرده.
* در مشهد اما شاهد یکی از اتفاقات تاسف برانگیز بودیم آماده کردن زمینه برای مرگ تدریجی تیم ریشه دار ابومسلم با تعویض نام هایی که هواداران مشهدی را دلسرد کرد.
تلخی این اتفاق آنجا به چشم می آمد که با دیدن نام مشکی پوشان در صفحه تلوزیون حس تمسخر و خندیدن وجود هر بیننده ای را فرا می گرفت.
* متاسفانه در روزهای اخیر نیز در حالی که در بیشتر مناطق کشور فوتبال در پارک ها و اماکن عمومی پخش می شد مشهدی ها حتی حق دیدن فوتبال در بیرون از خانه شان را نیز نداشتند .
* توضیحات شهردار مشهد در مورد این اتفاق تلخ که مانند سکه ای با صد رو است را بطور خلاصه بررسی میکنیم
خلاصه توضیحات عجیب شهردار مشهد در واکنش به عدم پخش مسابقات فوتبال در اماکن عمومی :
۱ عده ای خاص نمی خواهند فوتبال در مشهد پخش شود.
۲ در صورت صعود ایران به فینال جام جهانی برنامه هایی خواهیم داشت.
در متن ۱ شهردار مشهد به عده ای خاص تاخته و طبق عادت مسئولان ایرانی توپ را به زمین عده ای دیگر میاندازد
در متن ۲ شهردار طوری واکنش نشان می دهد که جزو همان عده ای خاص است که خودش از آن ها شاکی است !
در پایان باید گفت :
آیا این کارها علاقه مردم را به ورزش کم می کند؟
آیا عده ای با نشان های مختلف مذهب ، سوسیالیست و ... مملکت را باید ارث پدرشان بدانند ؟
آقای شهردار در این دنیا حتی اگر می خواهی سکه باشی حداقل دو رو داشته باش نه صد رو
