اختصاصی طرفداری- حدود پانزده سال پیش پسرک جوانی با موهای فرفری در تصویر تلوزیون ما ظاهر شد، آن روزها طرفداران فوتبال تصویر بازیکن و توپ را با صداهای همیشه یک نواخت و کم هیجان دنبال می کردند، گزارش گرانی که فقط گزارش می کردند و دیگر هیچ...! تا این که عادل فردوسی پور با سیمایی جوان و لحنی با مزه پا به عرصه گزارش و مجری گری گذاشت تا به امروز که مجری پر بیننده ترین برنامه صدا و سیماست و خیلی ها خوشحال می شوند زمانی که اطلاع پیدا می کنند فلان فوتبال را عادل گزارش می کند. چه خوشمان بیاید، چه نیاید این یعنی محبوبیت، یعنی مقبولیت. ما عادت کرده ایم که همیشه یک نفر کنارمان بایستد و در همه حال برایمان کف بزند و هورا بکشد، از انتقاد بدمان می آید، در همه حال باید ما را تشویق کند، اما همه عادت ها خوب نیستند! حقیقت را می کشیم تا خیالمان آزرده خاطر نشود، حقیقت را نمی پذیریم تا به نوعی همه چیز را خوب و زیبا جلوه دهیم.اما اگر در این فوتبال کشور یک نفر هم باشد که سعی می کند حقیقت را بگوید و روی کلامش استادگی کند، آن عادل فردوسی پور است. عادلی که سعی کرده همواره عادل باشد، دوستان سعی دارند از کسی که حقیقت را می گوید و ناراحتشان می کند فردی بسازند که تعلق به خودش نیست یا گفته هایش را به خودش نسبت میدهند. اول این که باید بدانید فردوسی پور هم مانند همه یک انسان است و به عنوان طرفدار فوتبال می تواند طرفدار هر تیمی که مایل است باشد، این حق را شما و نه هیچ کس دیگر از او نمی توانید بگیرید، همان طور که در لیگ انگلستان از گزارش گران مختلف نگرفتند، آیا از گزارش گران انگلیسی زبان بالاتر داریم؟ پس بیایید این قدر نگوییم چرا فلانی طرفدار " آن" است و طرفدار "این" نیست! سعی نکنیم تنها دیالوگی را حقظ و ضبط کنیم تیم یا شخص محبویمان گفته است زیرا این گونه نه به کسی، بلکه به ذهن خود خیانت کرده ایم. هر کسی که سر سوزنی با عادل فردوسی پور و گزارش هایش آشنایی داشته باشد می داند او به هر کسی یا هر تیمی ممکن است حرفی بزند، پس انتقاد پذیر باشید و بپذیرید. حال این نوشته گنجایشش را ندارد که تک تک دیالوگ های او را در مورد تیم های مختلف(اروپایی، ایرانی) خاطر نشان کنم اما، یادتان نرود همین عادل فردوسی پور بود که چند سال پیش مشابه حرکت مدافع سپاهان را نشان داد و آن بازیکن فصل بعد به پرسپولیس پیوست! همین عادل بود که سرمربی و سرپرست سابق تیم پرسپولیس را دعوت نمود و حقایقی را روشن کرد که ممکن بود به مذاق قرمزها خوش نیاید و البته برعکس. عادل فردوسی پور بود که گفت رئال، بارسا را در خانه خودش تحقیر کرد، فردوسی پور بود که گفت لیورپول باید بپذیرد دو دهه است که فوتبال و زندگی را به منچستر یونایتد و شخص سر الکس فرگوسن باخته! فردوسی پور بود که گفت آقای شیرینی مردم را "جیگر" فرض کردید؟ فردوسی پور بود که گفت آقای نوروزی "از این قسمت تا این قسمت را بهش دست اطلاق می کنند." پس اگر زمانی هم در مورد تیم مورد علاقه شما از این دسته دیالوگ ها و البته حقایق بیان کرد نیازی نیست ناراحت یا خشمگین شوید، این طبیعت فوتبال است! *در این مورد آخر هم که بازیکن سپاهان را نشان داد و آن حرکت را سعی نمود به شخص دیگری مربوط کند باید بگویم تاریخ و گذشته انسان ها بیان گر همه چیز است، نیازی نیست در موردش فکر و تامل زیادی کنیم.برخی اتفاقات در فوتبال رخ می دهد که برای بیننده واضح و مبرهن است و نیازی به ادله محکم هم ندارد. این هم بدانید فردوسی پور تنها یک مجری است و فقط می تواند حقیقت را بگوید و راه را نشان دهد، قدرت اجرایی ندارد. * همیشه سعی کنید رو به روی حقیقت نایستید، کنار آن باشید حتی اگر خوشتان نمی آمد.