پس از سالها آزمایش و کشمکش بنظر میرسد که فناوری VAR یا سیستم کمکداور ویدئویی جای خود را در دنیای فوتبال باز کرده است و در کنار فناوری خط دروازه بکار گرفته میشود. در فصلی که گذشت، انگلیسیها در جام اتحادیه از آن استفاده کردند و قرار است در لالیگا از فصل 19-2018 اجرایی شود. در جام جهانی 2018 نیز فیفا در صحنههای حساس محوطه جریمه، گلهای مشکوک و کارت قرمز اجازه استفاده از این فناوری را صادر کرده است. VAR با شعار کمترین مداخله بیشترین سود(minimum interference, maximum benefit) وارد ورزش فوتبال شده است. آیا واقعا فناوری به سود فوتبال است؟ و آیا مداخله محسوب نمیشود؟
توضیحات کامل علیرضا فغانی در مورد VAR را اینجا ببینید یا خلاصهای از قوانین را در اینجا بخوانید.
مزایای فناوری در فوتبال 1.بسیار تیمها که از اشتباه داوری ضرر کردهاند و قلب میلیونها هوادارشان به درد آمد. فرض کنید در بازی با آرژانتین، بر روی دژاگه پنالتی اعلام میشد. ایران در ادامه حتی میتوانست از گروه صعود و تاریخ فوتبالی کشورمان را در کتابها عوض کند. 2.فوتبال دیگر به یک صنعت تبدیل شده است. هر برد تاثیر زیادی بر شرایط مالی یک تیم دارد. اگر در لیگ قهرمانان اروپا یک تیم ضعیف (با کمک فناوری) به مرحله بعد صعود کند، درآمد مستقیم و غیر مستقیم حاصل از این صعود، چه تأثیری بر آینده باشگاه میگذارد؟ برای برخی تیمها تنها یکبار فرصت وجود دارد. 3.یک پنالتی، یک اخراج زودهنگام یا یک گل قبل از به رختکن رفتن، تأثیرات منفی بر روح و روان بازیکنان تیم میگذارد. اگر فناوری بتواند رأی را برگرداند، روحیه از دست رفته تیم، بازمیگردد و سرنوشت بازی عوض میشود. 4.تمارض بازیکنان در گرفتن پنالتی و مجاب کردن داور برای بازیکن تیم مقابل، کمتر میشود. همچنین شیطنتهای دور از چشم داور اکنون به لطف دوربینهای پرتعداد قابل رصد است و حتی بعد از بازی محرومیت به همراه دارد. 5.کاهش اعتراض به داوری و انتقاداتی که حتی گاهاً تا تهدید جان داور هم پیش میرود. خود داور نیز با خیال راحتتر قضاوت میکند و کمتر تحت تأثیر جو قرار میگیرد.

گل فرانک لمپارد به آلمان در جام جهانی 2010. در این بازی انگلیس شکست خورد و حذف شد
معایب فناوری در فوتبال 1.فرضا استفاده از VAR یک دقیقه طول بکشد. فشار تیم حملهکننده کم میشود و تیمی که زیر فشار است، از آن حالت خارج میشود. این خود یک ناعدالتی محسوب میشود. 2.اگر استفاده از فناوری بیشتر و بیشتر شود، بررسی اوضاع زمان بیشتری را طلب میکند. وقت اضافه بیشتر میشود و شاید روزی فرا رسد که 10-15 دقیقه به بازی اضافه شود. 3.کسانی که سن بیشتری دارند همواره تاکید دارند که فوتبال در گذشته متفاوت بوده است. حساسیت بر روی حرکات بازیکن تا به این اندازه نبود، فالوی پیج یک باشگاه توسط ایجنت یک بازیکن اهمیتی نداشت. اما امروزه حتی زندگی شخصی آنها زیر ذرهبین است. خلاصه اینکه در آن زمان لذت بیشتری در فوتبال بود و همه چیز تا به این اندازه افراطی نبود. داخل مستطیل سبز هم اوضاع همین است. روی تمام حرکات فوکوس میشود، همه چیز لبخوانی میشود و دوربین، دفترچه یادداشت سرمربیان را دنبال میکند. این تغییرات چندان زیبا نیستند. 4.در کنار تلخیها، خاطرات بزرگی از فوتبال به جا میماند. گلی مانند دست خدا توسط مارادونا تا آخر دنیا فراموش نمیشود. درست است که این حرف برداشته از احساس است اما جدا کردن آن از فوتبال مانند جدا کردن روح از بدن است.

نظر شخصی من این است که فناوری در فوتبال لازم و چیزی که در حال حاظر اجرا شده، کافی است. چرا که اکثر اشتباهات بزرگ با همینها قابل پیگیری است اما اشتباهات کوچک بررسی نمیشوند تا هم وقت بازی تلف نشود و هم از ایجاد افراط جلوگیری شود. باید توجه داشت که فوتبال یک ورزش برای انسانهاست. اگر فناوری به سمت بینهایت میل کند، اصلا چرا باید انسانها وارد مستطیل سبز شوند؟ روباتها جای انسان بازی کنند تا همه چیز ماشینی و دقیق باشد. واقعیت این است که فوتبال تا حدی میتواند ورود فناوری را تحمل کند. پس از گذشتن از این حد آستانه جذابیت آن تا سطح فوتبال پلیاستیشنی کاهش مییابد و آن روز، روزی است که باید به دنبال ورزش دیگری بگردیم تا بتوانیم از آن لذت ببریم. نظر شما در مورد ورود فناوری به فوتبال چیست؟ پ.ن: www.tarafdari.com/node/843672



