طرفداری - طی دو شب گذشته شبکه بین اسپورت فرانسه در برنامه آخر شب تحلیلی خود که پس از پایان بازی سوم جام جهانی پخش می شود، به طور متناوب بارها تصویر معروف شبکه TyC آرژانتین را به تمسخر نشان داد.
جایی که لوئیز فرناندز و کریستین ویری در استودیو با صدای بلند به سکوت یک دقیقه ای آرژانتینی ها پس از شکست مفتضحانه مقابل کرواسی می خندیدند. در چهره آرژانتینی های حاضر در استودیو TyC اما نشانی از شوخی و خنده وجود نداشت. آن ها با چهره هایی مغموم یک دقیقه سکوت خود را انجام دادند. مسئله دقیقا در آرژانتین به همان بغرنجی است که ما در استودیو TyC شاهد آن بودیم. تیمی پر ادعا که نتوانسته رضایت حداقلی مردم کشوری را جلب کند که احتمالا در کنار برزیل و انگلیس دیوانه ترین مردم را نسبت به فوتبال دارد و فوتبال تماشا کردن برایشان بر خلاف بسیاری از کشورهای اروپایی به منزله یک تفریح جذاب به حساب نمی آید. برای مردم آرژانتین داشتن یکی از بهترین نسل های تاریخ فوتبال این کشور هیچ اهمیتی ندارد. برای آن ها به هیچ عنوان مهم نیست که این تیم لیونل مسی را به عنوان یکی از بهترین بازیکنان تاریخ (اگر نگوییم بهترین) در ترکیب دارد. برای آن ها موفقیت ها و توپ طلاهای لیونل مسی در بارسلونا اهمیت خاصی ندارد و مسئله مهم، دستاوردهای لیونل مسی در تیم ملی آرژانتین است. اما لیونل مسی تا به امروز چه دستاوردی در تیم ملی داشته؟ تقریبا هیچ!
برای خورخه سمپائولی اما گویا حضور لیونل مسی در ترکیب به خودی خود، مسئله مهمی محسوب می شود. او البته پیش از این چه در زمان حضور در شیلی و چه در زمان حضور در سویا، ارادت خودش را با انبوهی از مصاحبه های گوناگون نسبت به مسی ابراز داشته که البته به عنوان یک مربی آرژانتینی قابل درک است. اما خورخه سمپائولی، به عنوان سرمربی آرژانتین، همچنان آن عادت قدیمی اش در انجام مصاحبه های گوناگون و تعریف و تمجید های پیاپی و خسته کننده از لیونل مسی را ترک نکرده است. اوضاع زمانی بحرانی شد که سرمربی آرژانتین در نشست خبری پس از شکست مفتضحانه مقابل کرواسی، همان شکستی که مردم آرژانتین برایش یک دقیقه سکوت برگزار کردند، جملات عجیبی به زبان آورد: "این تیم آن طور که باید با لیونل مسی هماهنگ نشده" یا " این تیم مانع درخشش مسی شده" جملاتی نیست که انتظار می رود سرمربی تیم «ملی» یک کشور پس از یک شکست فاجعه بار بیان کند و بار دیگر یکی از بازیکنانش را (حتی اگر بهترین بازیکن تاریخ باشد) این طور از دیگر بازیکنان جدا کند. وقتی چنین تفکری در نفر اول یک تیم ملی در جریان باشد، خروجی همان چیزی می شود که در "نیژنی نوگورود" شاهد آن بودیم.
مقایسه رفتار و صحبت های سمپائولی با همتایش در تیم ملی پرتغال که او نیز یکی از بهترین بازیکنان تاریخ را در ترکیب خود دارد، بسیار معنادار است. جایی که می بینیم بر خلاف سمپائولی هیچ مجیز گوییِ کاذبی از کریس رونالدو در مصاحبه های سانتوس جریان ندارد. او بر خلاف سمپائولی اتفاقا همواره در تلاش بوده تا کریس رونالدو به طور کاذب و اغراق آمیز از دیگر ستاره های پرتغال جدا نشود. آخرین مصاحبه سانتوس آن هم در شرایطی که کریس رونالدو تا این لحظه هر چهار گل تیمش را به ثمر رسانده، بسیار واضح است و حجت را تمام می کند: "پرتغال فقط کریس رونالدو نیست." او در بخشی دیگر از صحبت هایش حتی به طور غیر مستقیم به انتقاد از تفکر کاذب بعضی بازیکنان تیمش در دیدار مقابل اسپانیا پرداخت: "نباید این تفکر وجود داشته باشد که بازیکنان همه پاس ها را به رونالدو بدهند. شاید در یک صحنه مقابل اسپانیا گوئدس می توانست با ادامه حرکتش با دروازه بان تک به تک شود اما ترجیح داد توپ را به رونالدو برساند. من قبول می کنم که ممکن است این تفکر در بعضی بازیکنان وجود داشته باشد که البته ناخواسته است."
مجیز گویی های کاذب سمپائولی از لیونل مسی، بیشترین آسیب را به اسطوره بارسلونا زده است. حجم فشاری که با این مجیز گویی های پیاپی روی مسی طی سالیان مختلف ایجاد شده (سمپائولی اولین سرمربی تیم ملی آرژانتین نیست که این گونه رفتار می کند) شاید یکی از عواملی باشد که همواره مسی را در تیم ملی بر خلاف بارسلونا تحت الشعاع قرار داده است. قاب تاریخی مسی در مراسم آغازین بازی مقابل کرواسی، یک نمای دیگر از چندین نمایی است که نشان می دهد او چه فشار مضاعفی را در تیم ملی تحمل می کند. فشاری که مجیز گویی نه تنها آن را برطرف نمی کند، بلکه موجب بغرنج تر شدنش نیز می شود.
انتقادات همچنان در آرژانتین از سمپائولی و لیونل مسی ادامه دارد. پیام های واتس اپیِ دیگو سیمئونه در جریان تماشای دیدار آرژانتین و کرواسی به دستیارش بسیار معنادار است. همان طور که یک دقیقه سکوت کارشناسان آرژانتینی با پس زمینه تصویر لیونل مسی، کاملا معنادار به نظر می رسد. بریس احمد موسی، البته به طور کامل آرژانتین را به رقابت های جام جهانی بازگردانده و فرصتی دوباره نصیب خورخه سمپائولی کرده است. فرصتی طلایی که سرمربی آرژانتین باید از آن برای بهبود مشکلات فنی تیمش استفاده کند و نه پیدا کردن واژگانی جدید در مجیز گوییِ لیونل مسی.