دو تا چهل و پنج دقیقه , عزتی که داریم , غروری که می تونیم داشته باشیمش.

تا حالا هی حسرت خارجیارو خوردیم و تعریف همه چیزشون رو کردیم. اونارو مدام با خودمون مقایسه کردیم و تو سر خودمون زدیم , حق هم داشتیم ولی .... ولی یه امشبو , فقط یه امشب اونم فقط 90 دقیقه اش رو بخاطر خودمونم که شده "خودمون به خودمون عزت بدیم". یه امشب یه ساعت و نیمش رو قلبمونو با قلب اونایی که اونجا مقابل خارجیان گره بزنیم و از ته قلبمون آرزوی سربلندیشونو بکنیم. آرزوی موفقیت جوونایی رو که کم تو خونه های خودمون نیستن !! جوونایی که دلشون می خواد یه راه تازه بسازن برای جوونای بعد از خودشون. جوونایی که با عشقشون میخوان به آرزوهاشون برسن. "اون جوونا همین خود ماییم" پس یه امشب به اندازه چهل و پنج دقیقه بیاید عاشق خودمون باشیم و بس.