یواخیم لوو یک مربی خوش تیپ و موفق است. در این شکی نیست. اما تصمیمات عجیب و غریب و نتایج عجیب و غریب تر. او رکورد های بسیاری را شکسته و طلسم های بسیاری را باطل کرده. مقتدرانه ترین نتایج آلمان را در جام جهانی کسب کرده. طلسم ناکامی آلمان در برابر برزیل و ایتالیا را شکسته. سنگین ترین شکست انگلیس و برزیل و پرتغال را در جام جهانی به این تیمها وارد آورده و بهترین پیروزی آلمان را در برابر آرژانتین مسی و مارادونا در جام جهانی به این تیم تحمیل کرده. اتو نرس تنها پنج بازی رسمی در مانشافت مربیگری کرده و او را از لیست خط می زنیم. در حالیکه اختلاف نفر دوم و نفر ما قبل آخر سرمربیان سابق ژرمن در درصد برد رسمی 10.4 درصد است، او با نفر دوم 12.3 درصد اختلاف دارد. پس بهترین نتایج رسمی را با اختلاف کسب کرده. او تنها سر مربی تاریخ اروپا است که توانست در امریکای جنوبی قهرمان شود. آنهم با پیروزی بر برزیل و آرژانتین. افتخارات و موفقیتهای لوو خود یک مقاله مجزا است. در کنار این موفقیتها گاهی انتخابهای لوو بسیار غیر عادی هستند. مانند اصرار به صدر نشینی گروه و رفتن به نیمه سخت جدول و در نهایت از دست دادن جام. مانند بازی دادن به نویر تازه از مصدومیت برگشته با داشتن دروازه بانی قبراق چون ترشتگن. مانند خط زدن سانه و اشملزر و دعوت از ماریو گومز و ... . در بسیاری از این انتخابهای عجیب و غریب من در طرفداری از لوو تنها هستم. گاهی هم واقعا ممکن است حق با منتقدین باشد. به هر حال گاهی تاریخ ثابت می کند، لوو از لحاظ ذهنی از منتقدین جلو تر بوده و گاهی هم گذر زمان ثابت می کند، حق با منتقدین بوده است و لوو هم یک انسان است و مصون از اشتباه نیست. ولی یک چیز واضح است. تصمیمات لوو خاص هستند. لوو یکدندگی هایی دارد که او را جذاب و خاص می کند. بخصوص وقتی این یکدندگی ها جواب می دهند. مانند استفاده از مانوئل نویر بجای ترشتگن. در کنار این موارد لوو نتایج عجیب و غریب هم کم کسب نکرده است. لوو در برابر مکزیکی شکست خورد که هرگز سابقه پیروزی رسمی بر آلمان را نداشته. نه تنها مکزیک که هیچ تیمی از آن کنفدراسیون نتوانسته بود بر آلمان در جام جهانی غلبه کند. آلمان در برابر تیمهای آمریکای شمالی و مرکزی 6 پیروزی و 1 تساوی داشت که آنهم در ضربات پنالتی به سود آلمان تمام شده بود. آنوقت لوو به مکزیک باخت. در حالیکه سال گذشته با تیم سوم آلمان این تیم را در مرحله نیمه نهایی جام کنفدراسیونها چهار بر یک در هم شکسته بود. در مقابل کمترین درصد برد ژرمنها در جام جهانی در برابر اروپاییها بود. آنها در 63 دیدار 17 بار هم موفق به شکست دادن آلمانها شده بودند. سایر نقاط دنیا در 43 دیدار تنها سه بار آلمانها را شکست داده بودند. سوئد امسال از آن دست تیمهای چقری بود که هلند و ایتالیا را حذف کرده بود و فرانسه را تا مرز پلی آف برد. آنها توانستند فرانسه قدرتمند را شکست دهند. تیم بد بدن و فیزیکی شبیه تیمی که 2002 آرژانتین را در گروهی حذف کرد آمده بود تا بلیط برگشت را هم به دست آلمانها بدهد. آلمانها البته این بلیط را نپذیرفتند و فعلا بلیط در جیب سوئد است. باید دید سوئد موفق می شود بلیط را در جیب مکزیک جا دهد یا خیر؟ اما یک چیز مشخص است. لوو قابل پیش بینی نیست. امیدوارم او نداند آلمان تمام دیدارهایش را در برابر آسیاییها با برد سپری کرده است.