گفتم ببریم تا صبح از خوشحالی خوابم نمیبره

ولی الان چنان حسرتی تو دلم مونده که اونقدر سرم درد میکنه که خواب پیش کش لعنت بهت روزگار که درت همیشه باسه ما یه پاشنه داشت