با اتمام بازی های تیم ملی در جام جهانی 2018 روسیه برای تیم ملی ایران ، نگاهی به عملکرد فنی و آمار تیم ملی میندازیم.
این دوره برای ایران از نظر امتیاز گیری ، بهترین دوره بود و با کسب 4 امتیاز در رتبه سوم گروه قرار گرفتیم.
ابتدا آمار تک تک مسابقات :
***ایران - مراکش :
درصد مالکیت توپ : 64-36 به نفع مراکش - آمار پاس : 432-200 به نفع مراکش - آمار پاس صحیح : 362-130 به نفع مراکش - میزان کیلومتر دوندگی تیمی : 101 - 99 به نفع مراکش - تعداد شوت : 13-9 به نفع مراکش - تعداد شوت درون چهارچوب : 4-2 به نفع مراکش -
***ایران-اسپانیا :
درصد مالکیت توپ : 68-32 به نفع اسپانیا - آمار پاس : 836-240 به نفع اسپانیا - آمار پاس صحیح : 720-153 به نفع اسپانیا - میزان کیلومتر دوندگی تیمی : 106-106 -
تعداد شوت : 6 -8 به نفع اسپانیا - تعداد شوت درون چهارچوب : 3-1 به نفع اسپانیا.
***ایران-پرتغال :
درصد مالکیت توپ : 67-33 به نفع پرتغال - آمار پاس : 577-196 به نفع پرتغال - آمار پاس صحیح : 521-149 به نفع پرتغال - میزان کیلومتر دوندگی تیمی : 92 - 90 به نفع ایران - تعداد شوت : 6-10 به نفع پرتغال - تعداد شوت درون چهارچوب : 1-4 به نفع پرتغال.
همونطور که واضح و مشخصه ، تیم ما در هیچ یک از بازی هاش ، از لحاظ آماری ، خوب نبوده و در بسیاری از آمارهای ممکن ضعیف هم عمل کرده.
میانگین مالکیت توپ ما 34 درصد بوده که یکی از ضعیف ترین ها در این زمینه هستیم. آمار پاس ما در هر بازی به صورت میانگین 220 پاس بوده که حدود 140 پاس به طور میانگین صحیح بوده است و ضعیف ترین بودیم. میزان کیلومتر دوندگی تنها آیتمی بوده که تیم ما در این بازی ها به صورت استاندارد انجام داده و مطلوب بوده یعنی 97.5 کیلومتر. میانگین شوت هم یکی از ضعیف ترین ها بودیم یعنی 7 شوت که به طور میانگین 1.25 درون چهارچوب که هرگز خوب نیست.
*** نکته بعدی از لحاظ فنی بخوایم بررسی کنیم و خط به خط تیم ملی ایران رو آنالیز کنیم :
1-خط دفاعی : تقریبا در کارهای دفاعی بی نقص بودیم و دفاع فردی و گروهی عالی رو انجام دادیم . اصول دفاع و جمع شدن در دفاع رو هم عالی انجام دادیم.
2-خط هافبک : بدون شک ، ضعیف ترین تیم دوره در بحث بازی سازی ایران بوده چون عملا هیچ بازی سازی انجام ندادیم و بیشتر با بازی مستقیم ، هافبک هامون رو از جریان بازی خارج کردیم. انتقال توپ از دفاع به هافبک ، خیلی کم داشتیم. در این بخش هم تمرکز هافبک های ما بیشتر روی تخریب و درگیری و دفاع بود.
3-خط حمله : در این بخش نیز یکی از ضعیف ترین ها بودیم به طوری که مهاجم نوک ما ، در شعاع حرکتی خودش ، در بیشتر مواقع ، در میانه میدان حاضر بوده و هافبک های تهاجمی کناریش ، به ندرت به حمله اضافه میشدن . انتقال توپ از خط هافبک به خط حمله نیز کم داشتیم . بیشتر تمرکز مهاجمین ما روی خراب کردن بازی حریف بود.
*** اما درباره عملکرد کادر فنی : در طی 7 سال گذشته ، کی روش در بخش دفاعی ایده آل کار کرده و تمامی آپشن های لازم برای دفاع رو در ساختار فوتبال ما جا انداخته اما در بخش هافبک و حمله ، ما تقریبا هیچ پیشرفتی نداشتیم . کی روش در انتخاب بازیکنان هم ایده آل کار نکرد و پست بازی خیلی از بازیکنان رو تغییر داد که باعث افت عملکردشون شد . در بحث تقسیم انرژی هم موفق عمل نکرد و تقریبا 70 الی 80 درصد ترکیبش ثابت بود و این باعث فشار زیاد روی بازیکنان شد و روی بازی آخر تاثیر گزار بود. کی روش میتونست از بازیکنانی که خط زده هم استفاده کنه مثل غفوری و حسینی یا بازیکنان ذخیره ای که به کارش میومدن مثل قوچان نژاد و دژاگه هم استفاده کنه ولی نکرد.
********** یک نکته خیلی خیلی کلیدی که مهدوی کیا هم گفت : سبک و روش بازی تیم ملی باید تغییر کنه.
ما با این روش دفاع و ضدحمله ، فقط نتایج موقت رو میگیریم ولی در آینده قطعا دچار مشکل میشیم . ما در بازی مالکانه و توسعه پاس بسیار ضعیفیم.
کی روش در طی این 7 سال باید روی هافبک و حمله هم کار میکرد ولی بیشتر تمرکزش روی دفاع بود.
*** نتیجه گیری : طی این 7 سال ، دستاوردهای کی روش برای فوتبال ما از نظر فنی و آماری خیلی خوب نبوده و ما در 95 درصد مواقع در جام جهانی با سبک دفاع بسته وفشرده و ضدحمله بازی کردیم در نتیجه این سبک بازی باعث میشه تا توانایی بازیکنان بیاد پایین و استعدادشونو کامل نشون ندن.
ما باید سبک و روش بازیمونو تغیییر بدین و تعدال رو در خط هافبک و حمله ایجاد کنیم. نکته بعدی که بازم خیلی مهمه : بازیسازیه که باید در تیم ملی و در خطوط 3 گانه انجام بشه. باید در حمله با نفرات بیشتری ایجاد موقعیت کنیم. تعداد پاسها مون باید بالاتر بره و مالکیت بیشتری داشته باشیم.
در نهایت باید ببینیم در جام ملتها چه اتفاقاتی میفته و اونجا مشخص میشه که کی روش بره یا نه.
