تلاش برای آن‌که از طریق اتحاد ملت‌های ستمدیده بتوان برندگانِ بسیار نیرومند را خلع‌سلاح کرد نه تنها مضحک، بلکه فاجعه‎بار است... ما آلمانی‌ها به اندازۀ کافی تجربه کرده‌ایم که به زانو درآوردن انگلستان چقدر دشوار است. حال بگذریم از این‌که من به عنوان ژرمن به رغم همه‌چیز ترجیح می‌دهم هند را در هر حال زیر سلطۀ انگلستان ببینم تا زیر سلطه‌ای دیگری. امیدها برای قیام افسانه‌ای در مصر نیز همین اندازه مفتضح است... این نیز ناممکن است که بتوان با ائتلافی از چلاقان... به کشوری قدرتمند حمله‌ور شد. من به عنوان مردی قوم‌گرا... با توجه به شناختی که از کم‌ارزشیِ نژادی این به اصطلاح ملت‌های ستمدیده دارم اجازه ندارم سرنوشت ملت خود را به سرنوشت آن‌ها گره بزنم. (نبرد من، چاپ 73، ص 745)