یه مقایسه احمقانه بین کیروش و برانکو اینه که میان ۲۰۰۶ رو با ۲۰۱۸ مقایسه میکنن. یادمون نره که این دومین جام جهانی کیروش بود.
۲۰۰۶ برانکو نصف کیروش اردو نداشت و دو هفته قبل جام خیلی از بازیکنا رو تحویل گرفت. با کوله باری از مصدوم. نتایجش خوب نبود. باخت به مکزیک و پرتغال و مساوی با آنگولا تو یه بازی تشریفاتی. آنگولایی که نیجریه رو برا اومدن به جام جهانی از سر راه برداشته بود.
۲۰۱۴ کیروش چیکار کرد؟ یه امتیاز گرفت مثل ۲۰۰۶. به آرژانتین و بوسنی باخت و با نیجریه مساوی کرد.
تفاوت کجا بود؟ حماسه سازی گزارش گرا. اینکه رئیس فدراسیون عوض شد و مشخص بود برانکو موندنی نیست.
رسانه ها با بالابردن انتظارات از تیم ملی کاری کردن که فردوسی پور بعد باخت به پرتغال بگه خداحافظ جام جهانی و خداحافظ برانکو.
در مورد سابقه این دو نفر:
کیروش دستیار فرگوسن بوده و برانکو دستیار چیرو که سوم جام جهانی شده.
کیروش مربی رئال مادرید بود و با تیم کهکشانیش بدتری نتیجه قرن جدید رئال رو آورد. مربی پرتغال بود و باز هم شکست خورد و از هر دو جا اخراج شد.
کیروش دستیار خوبی بوده همیشه ولی در کارنامه ش به عنوان نفر اول هیچ نقطه درخشانی وجود نداره.
برانکو مربی تیم های باشگاهی بوده. در کرواسی و چین و ایران قهرمانی آورده. سومی جام ملت ها و رقابت های آسیایی بوسان رو آورده. و البته خیلی کمتر از کیروش مربی تیم ملی ایران بوده.
در زمینه رنکینگ هم که کیروش و دوست دارانش بهش علاقمندن باید یادآوری کرد که تیم برانکو تا رتبه ۱۷فیفا اومد. هر چند به شخصه رنکینگ فیفا رو قبول ندارم. ایران سالهاس تیم اول آسیا س ولی نزدیک این عنوان؟هم نبوده متاسفانه.
در نهایت اینکه وقتی کارنامه این دو نفر رو در جام جهانی بررسی میکنید باید ۲۰۱۴ رو در نظر بگیرید که کیروش شرایط مشابه با برانکو داشت نه ۲۰۱۸ و بعد ۷ سال مربی گر.
