جوانمردي پيدا مي شود اين مسئله را حل كند؟
با شكست ايران مقابل تيم ملي تركيه؛ رسانه ها، پيشكسوتان و پرسپوليسي ها به روزبه چشمي بدترين توهين ها را كردند آن هم با وجود اين كه بازي دوستانه بود و بعد در تحليل ها مشخص شد روي هيچ يك از گل ها مقصر نبوده.
اما وقتي در دقيقه ٩٠ بازي با پرتغال، طارمي به جاي گل توپ را به كناره ي دروازه مي كوبد تا مهمترين موقعيت و تك به تك تاريخ فوتبال ايران را خراب كند، تك به تكي كه كه ما را صدرنشين گروه مرگ مي كرد و براي اولين بار ما را به دور حذفي جام جهاني مي برد. و با توجه به قرعه روسيه امكان پيشروي بيشتر هم فراهم بود واكنش ها متفاوت مي شود؟؟
بر خلاف صحنه چشمي، اين كه روي آن صحنه كسي جز طارمي مقصر نبود واضح است اما چرا چشمي را به خاطر بازي دوستانه ترور شخصيتي مي كنند، به او و خانواده اس توهين ميكنند، او را سرباز دشمن مي خوانند، برايش آرزوي مصدوميت مي كنند ولي وقتي به طارمي مي رسد همه بافرهنگ مي شوند، همه از هم مي خواهند درك كنند كه ممكن است بازيكن فوتبال اشتباه كند، همه از هم ميخواهند سرمايه آينده كشور را متكدر نكنند، همان سرمايه اي كه با دزدي، خيانت و دروغ پرسپوليس را محروم كرد.
چشمي ايراني نبود؟ طارمي ايراني تر بود؟
يا شايد هم هوادران تيم رقيب طارمي شعور بيشتري از از هواداران تيم رقيب چشمي داشتند و فهميدند توهين و فحاشي چيزي را عوض نميكند؟
سوال فرعي: اگر مجيد حسيني به جاي رضاييان توپ را به كوستا مي كوبيد چه مي شد؟