طرفداری - آلمان، قهرمان جام جهانی 2014، در اوج ناباوری موفق نشد به دور حذفی رقابت های جام جهانی 2018 روسیه راه پیدا کند تا انتقادات از یواخیم لوو و بازیکنانش شدت بگیرد. به گزارش سان اسپورت، لوتار ماتئوس در تحلیل شکست 2-0 آلمان مقابل کره جنوبی و حذف این تیم در مرحله گروهی گفت:
حالا می توانم درک کنم هواداران انگلیس چه احساسی دارند. اما در آلمان ما نمی توانیم شکایتی داشته باشیم چون این حذف، پیامد عملکرد خودمان بود. شاید ما دیوانه شده بودیم یا فقط بیش از حد اعتماد به نفس داشتیم. طی چند سال اخیر، خورشید به خوبی به آلمان می تابید اما امروز هوا خاکستری همراه با بارش سنگین است.
من هرگز ندیده ام آلمان در جام جهانی در سه دیدار پشت سر هم انقدر بد بازی کند. این اصلا آلمانی که من می شناسم، نبود. هواداران در خانه شوکه و سورپرایز هستند اما من عصبانی نیستم که حذف شدیم. من از شیوه ای که ما حذف شدیم، عصبانی ام. طی هفته های آینده، دلایل زیادی برای این نمایش گفته خواهد شد. از نظر من، یواخیم لوو به کارش در تیم ملی ادامه می دهد اما این باعث پایان نسلی باشد که قهرمان جام جهانی 2014 شد.
از همان آغاز کار، در دیدار مقابل مکزیک دیدم تیم کمبودهایی دارد. ما نفرات درستی نداشتیم، روحیه تیمی نداشتیم. شور و اشتیاق نداشتیم و مهم تر اینکه در زمین رهبر نداشتیم. وقتی تیم همه این فاکتورها را نداشته باشد، نتیجه اش را در روسیه می بینید. مساله اول، نفرات تیم بودند. هنوز نمی فهمم چرا لروی سانه با سرعتی که دارد و توانایی گلزنی، خط خورد. اما این تنها اشتباه نبود. یواخیم لوو با تیمو ورنر به عنوان مهاجم به روسیه رفت اما او یک مهاجم شماره 9 کلاسیک آلمانی نیست و ما کمبود چنین مهاجمی را حس می کردیم. چهار سال پیش، یواخیم، میروسلاو کلوزه را داشت و طی 60 سال اخیر ما همیشه چنین مهاجمی را در محوطه جریمه حریفان داشتیم. می توانم برای شما نام ببرم: یورگن کلینزمن، هروبش، رودی فولر و البته گرد مولر. ورنر مهاجمی در این سبک نیست. او تمام مدت به سمت چپ و راست می رفت و این یعنی ما در محوطه جریمه مهاجم نداشتیم. یواخیم، گومز را داشت اما به ندرت از او استفاده کرد. به نظر می رسید به او اعتقادی ندارد و البته، یک مهاجم شماره 9 خوب، یعنی ساندرو واگنر را در خانه گذاشت.
راستش را بخواهید، می شد انتظار چنین چیزی را داشت. ما در 9 بازی اخیرمان، تنها 2 پیروزی به دست آوردیم. یکی مقابل عربستان سعودی که یک تیم کاملا معمولی است و دیگر مقابل سوئد که با گل دقیقه 95 تونی کروس به دست آمد. برنامه ای که ما برای بازی داشتیم، اشتباه بود. بهترین تیم ها، سرعت بالایی دارند اما تیم این دوره ما فقط به دنبال یک چیز بود: مالکیت، مالکیت، مالکیت!
اما مالکیت برای شما گلزنی نمی کند. شوت روی دروازه این کار را می کند و ما در طول تورنمنت، این کار را زیاد انجام ندادیم. من هنوز تصمیمات یواخیم را برای بازی با کره، درک نمی کنم. او خیلی اشتباه داشت. او پس از شکست مقابل مکزیک، سامی خدیرا و مسوت اوزیل را در ترکیب نگذاشت. ما بدون آنها مقابل سوئد بهتر بودیم اما دیروز هر دوی آنها به ترکیب برگشتند. چرا؟ فکر می کنم یواخیم لوو می خواست به آنها وفادار بماند چون چهار سال پیش با آنها قهرمان جهان شده بود. اما آنها، کیفیت سابق را نداشتند. آنها شور و انگیزه سابق را نداشتند.
زمانی که به اوزیل نگاه می کنم، بازیکنی را که قبلا می دیدیم، نمی بینم. او سرعت خود را از دست داده و دیگر از سبک بازی اش خوشم نمی آید. در مورد خدیرا هم همینطور است.
این فقط بخشی از مشکلات بود. تمام تیم های آلمانی، رهبرانی قدرتمند دارند اما این تیم آلمان، فاقد یک رهبر بود. از نظر من تیم مانند یک کشتی بدون ناخدا بود و این یعنی هیچکس نمی تواند مسیر تیم را به لنگرگاه درست هدایت کند.
بنابراین حالا ما باید تغییر کنیم. زمان رفتن اوزیل، خدیرا و حتی هوملس و نویر فرا رسیده است. در جام کنفدراسیون ها دیدیم که آلمان چه استعدادهای جوان فوق العاده ای دارد. ما همچنین قهرمان یورو زیر 21 سال شدیم.
باید برای آینده آماده باشیم و آغازش می تواند همین حالا باشد. بدین ترتیب می توانیم مانند یک تیم آلمانی به قطر برویم. امروز صبح من در حالی از خواب پاشدم که کمی به انگلیس حسادت می کردم. شما هنوز در جام جهانی هستید و یک تیم جوان، سریع و با یک مهاجم نوک مناسب دارید اما ما برمی گردیم. ما بر می گردیم.