عقیدم اینه که 90%مواقع تیم های که حول محور فقط یک بازیکن میچرخه محکوم به شکست بوده و تیمی که فقط امید به یک بازیکن دارن معمولا راه به جایی نمیبرن شاید بارها مسی ارژانتین رو نجات داده ولی همیشه در روی یک پاشنه نمی چرخه 4 جام جهانی و فقط یک فینال کارنامه خوبی برای تیم بزرگی مثل ارژانتین نیست در طول تاریخ شاید بازیکن های به تعداد انگشت های یک دست پیدا بشه که بار تیم رو میکشن تا مراحل بالا مارادونا با ارژانتین زیدان با فرانسه در کل خواستم بگم ارتش های یک نفره و کل تیم در خدمت یک بازیکن بودن شکست میخورن ایا رونالدو میتونه نقیض این صحبت ها باشه؟