بعد از صعود سخت آرژانتين و پرتغال و بازي امشبشان مقابل دوتيمي كه واقعا خودشون رو در دور گروهي اثبات كرده بودند، اين امر كه براي صعود تعادل در تمام خطوط مورد نياز است ، به چشم ميخورد!
تخصصا در خصوص پرتغال در خط دفاعي په په و فونته و الوز هر سه سن بسيار زيادي براي رقابت با مهاجمين سطح اول فوتبال دنيا دارند و اين امر در دورگروهي به چشم ميخو رد انها حتي در مقابل مراكش عاجز بودند چه رسد به مهاجماني چون سوارز و كاواني
چنين رويكردي در خط هافبك نيز وجود دارد؛ در جايي كه هافبك هايي متوسط و نه چندان سطح اولي جز برناردو سيلوا و موتينيو باتجربه و تا حدي كارواليوامكان خودنمايي پيدا نكرد و حتي جواني از سوي سانتوس به عنوان برگ برنده رو نشد!
در خط حمله گوئدس و سيلوا نيز نتوانستند چيزي از خود نشان دهند و طبق معمول اين بار به دوش رونالدو افتاد
كوارشما نيز جز در برابر ايران ، نتوانست با سانترهايش دردي از پرتغال دوا كند…
بطور خلاصه انچه كه براي قهرماني در جام جهاني مورد نياز است ، ثبات و يك دستي در تمام خطوط ودر يك كلام "تيمي شايسته بودن " است
و نداشتن هر يك از مولفه ها كافي است كه با برخورد به هريك از تيمهاي داري اين دو فاكتور ، از گردونه مسابقات حذف شويد
