ترازویش را شکستن و کاری جز گریه از دستش بر نمیاد...
وسط تموم این بالا و پایینا یه عده هستن که خیلی مظلومن
کسایی که حتی وقت اعتراض ندارن
کسایی که اگه دلشونم بخواد، نمیتونن اعتصاب کنن
کسایی که اگه یک لحظه وایستن کیلومترها از زندگی عقب میمونن
و ما درکشون نمیکنیم!
اینا همه جوره باختن
کسایی رو میشناختم که مجبور بودن وقتی باربریا اعتصاب کرده بودن شبانه و با وجود تمام مشکلات بار بیارن تا شکم زن و بچشون رو سیر کنن یا قسطاشون رو بدن حتی با وجود اینکه میدونن به ضررشونه
هممون میدونیم چقدر زندگی سخته و ما مردم جز خودمون هیچ کس دیگه رو نداریم و هیچکس کمکمون نمیکنه
پس وسط تمام این گرفتاریا تمام این دویدنا یکم فقط یکم حواسمون به اطرافمون باشه،پشت همو خالی نکنیم یا اگه سودی نمیرسونیم ضررم نزنیم
کاش میشد دنیا همینجا برای اونایی که خسته شدن تموم میشد...