لیونل مسی هم با ناکامی بزرگ آرژانتین در جام جهانی 2018 روسیه، چیزی جز ناکامی را در کارنامه خود به ثبت نرساند تا تصمیم بگیرد خود را از کمپ آلبیسلسته جدا کند و با آنها به کشور بازنگردد! چرا که میداند با ورود به کشور این منتقدین خواهند بود که آرامش را از او خواهند گرفت.
مسی همواره به دلیل آمار پایین دوندگی در میادین مورد انتقاد بوده است، آمار اولیه از 4 نمایشی که او در جام جهانی به اجرا گذاشت حاکی از آن است که مسی در مجموع 31 کیلومتر دویده است، یعنی به طور میانگین در هر بازی 7 کیلومتر که به هیچ عنوان برای مهرهای کلیدی چون او خوب محسوب نمیشود.
این ماجرا فقط مربوط به آرژانتین نیست! مسی در بارسلونا هم همین منوال را دنبال میکند و هرگز آماری بهتر از این نداشته است؛ اما چرا او همیشه متهم به قدم زدن در میادین میشود؟ آیا این مسئله دلیل موجهی دارد؟
پزشکان بارسلونا سالها پیش، درست هنگامی که لیونل مسی در میادین دچار سرگیجه و حالت تهوع میشد ادعا داشتند او نمیتواند در طول 90 دقیقه دائما تحت فشار باشد؛ از یک طرف فشار روحی و عصبی و از طرفی دیگر فشار جسمی مراحل درمان ژنتیک او را دچار اختلال میکند و این سوپر استار نباید خود را در چنین شرایطی قرار دهد.
حتی مسی در برههای از فصل نیز به ناچار در زمانهای اضطراری در جوراب خود داروهای ضد تهوع و هورمونی را قرار میداد تا در برابر چشمان بینندگان تلویزیونی عمق حاد بودن ماجرا را به تصویر بکشد و تا حدودی شاهد عقب کشیدن منتقدین از موضع خود باشد.
