بوفون به عنوان کاپیتان ایتالیا و یوونتوس یک الگو شناخته می شود، بنابراین در مورد وضعیت امروزه ورزش در ایتالیا اظهار نظر کرده است.
"فوتبال یک ورزش ملی است چرا که بخشی از فرهنگ ماست و همچنان نسل به نسل از پدر به پسر منتقل خواهد شد. این یک ورزش اقتصادی است و مردم زیادی را کنار هم جمع می کند. برای بچه ها هیچ کاری آسان تر از این نیست که هرجا بخواهند، با هم فوتبال بازی کنند.
با اینحال، گاهی اوقات انتظارات بیش از حد والدین، بچه ها را از زیبایی این ورزش محروم می کند. فکر می کنم بچه ها باید همیشه سعی کنند تا علیرغم احترام به قوانین، با مسیر عادلانه و واقعی روبرو شوند. این به شما کمک می کند تا هر روز در زندگی و زمین فوتبال رشد و پیشرفت کنید."
بوفون از یک خانواده ورزشکار می آید، اما نه فوتبالی.
"از لحظه ای که من اولین بازی ام را انجام دادم، به گوسفند سیاه خانواده تبدیل شدم! پدر و مادرم ستاره بین المللی دو و میدانی بودند و خواهرم نیز برای والیبال ایتالیا بازی می کند. خوشبختانه من هم به تیم ملی راه یافتم.
در جریان جام جهانی 1990 در مورد فوتبال بسیار پر شور و متعصب شدم و دروازه بان کامرون، ان کونو قهرمان مطلق من بود. به لطف پدرم، من هم یک دروازه بان شدم. با 13 سال سن در تمام پست ها بازی کرده بودم اما او به من توصیه کرد تا دروازه بانی را نیز امتحان کنم. از آن لحظه به بعد، من هرگز محوطه جریمه را ترک نکردم!"