خیلی سخته دل کندن از چیزایی که عاشقش هستی از بچگی عاشق فوتبال بودم...برزیل ۲۰۰۲ با رونالدو مریخی منی که اونموقع ۱۰ ساله بودم رو عاشق این تیم کرد کاسیاس باعث شد مادریدیستا شم و با رائول و زیدان بکهام رونالدو نازاریو کارلوس فیگو و... بیشتر عاشق این تیم شدم ولی هر اوجی یه سقوطی داره...تیمم افت کرد ولی ناامید نشدم بالاخره منجی اومد ...۲۰۰۹ کریستیانو به تیم مورد علاقم اومد ...دوباره اوج گرفتیم دوباره بالاتر از همه پرواز کردیم...عاشقش شدیم ...بخاطر شادیایی که نصیبمون کرد...کریستیانو اومد و دوباره مادرید رو به روزای اوجش رسوند...شد بهترین گلزن تاریخ باشگاه...شد بهترین بازیکن تاریخ سی ال و ما بخاطر این حس به خود میبالیدیم که کریستیانو رو توی تیم خودمون داریم بهش افتخار کردیم...ولی الان وقت جدایی رسید...۹ سال خیلی زود گذشت...ناراحتم مثل هر مادیریدیستای دیگه...هیشکی نمیتونه جای تورو برامون پر کنه...ولی مجبوریم کتنار بیایم زندگی ادامه داره مثل رفتن ایکر رائول زیزو و خیلیای دیگه اینم تحمل میکنیم ولی با غم و سختی بیشتر...ممنون کریس ممنون بهترین زنده باد مادرید...حالا مادرید