حتما می دانید که شبی در کوچه ملانصرالدین دعوا بود. ملا با لحافش رفت و دعوا را آرام کرد. وقتی برگشت زنش گفت: لحافت کو؟ ملا هم با سادگی جواب داد: انگار همه این دعواها سر لحاف ملا بوده دقیقا داستان دعوای کیروش و برانکو و قلعه نویی و علی کریمی و آقازاده فوتبالی و قضیه مهدی ترابی و همه اینها دعوا سر لحاف ملا است. این وسط این آقایان هم ناخواسته بازیچه کفاشیان و تاج و ساکت شدند. معلوم نیست پولهایی که خرج می کنند تا به اصطلاح فوتبال و والیبال ما رشد کند کجا خرج می شود؟ فقط مردم ضرر می کنند که بجای اینکه هشتگ بزنند و از مسئولین بپرسند این پولها به کجا می رود و چرا با این همه خرج بازهم ژاپن به این خوبی سرور تیم های آسیا است و ما هنوز دفاع اتوبوسی و تکنیک علی اصغری داریم؟ هیچکس این سوالات را نمی کند و فقط سر برانکو و کیروش دعوا می کنند. هردو مربی عزیز هستند. هردو خوب هستند و هردو معایبی دارند ولی باید این کارها را کنار بگذاریم. با تغییر مربی کاری پیش نمی رود. باید فدراسیون تغییر کند. باید فوتبالیست ها با برنامه شوند. باید امکانات بهتر شود. باید تیم ها را نظم بدهند مخلص کلام: خوب نیست عین چهارتا بچه بهم بپریم سر دوتا مربی خارجی. اون مسئولی که فقط حرف می زنه و عمل نمی کنه باید جواب بده