حسِ خوشبختی رو ما در چه دورانی از زندگیمون بیشتر داریم؟ حتی وقتی سنمون هر چه بیشتر میشه برمیگردیم به عقب و میبینیم که بهترین دوران زندگیِ ما دوران کودکیست. چون دورانیست که امنِ و ما کنار پدر و مادر یا خانوادهای هستیم که همه رو کم کم از دست میدیم ولی مهم اینست که شما خودتون رو جز یه خانواده بزرگ میدونید و وقتی شما از این خانواده درمیایید و مجبورید ازدواج کنید، مجبوری وارد یه قبیله دیگه بشید مجبورید برید یه کشور دیگه، مجبورید برید یه کار دیگه بکنید همهاش این نا امنیها زیاد میشه ژاپنیها دقیقاً به این فکر میکنند و اتفاقاً براشون مسئله مهم نوستالژیهای برای مادر است، مثلاً مردها (چون جامعه ژاپن مردسالار است) یکی ازنوستالژیها مسئله مادر است و گیشاها معرف بازگشتِ به این آغوشِ مادرانهاند یعنی اونها (گیشاها) این حال و هوا را باید برای مردها دوباره ایجاد بکنند.عشق مادرانه در ژاپن یک حس خیلی مهمیست.
(انجمن فلسفی آگورا، سعادت در فرهنگ ژاپن، رامین جهانبگلو)
