نیمار در شبی که برزیل به او نیاز مبرم داشت، باز هم روزی به بازی احساسی و غیر منطقی خود آورد.
تیم ملی برزیل در حالی برابر بلژیک زانو زد، که می توانست با تکیه بر داشته های نیمار و هوش و ذکاوت او حداقل در وقت های معمول تساوی را از آن خود کند! اما در شبی که برزیلی ها یکی پس از دیگری از پای می افتادند، این نیمار بود که چون یک تماشاگر به پای تماشای شکست بزرگ تیمش نشسته بود.
در شب بزرگی که قرار بود برزیلی ها جشن شادی را برپا کنند، نیمار فقط به یاد دوران نوجوانی اش می خواست احساسات و عواطفش را در زمین بازی به نمایش بگذارد، او شاید نمی دانست که قرار است در پایان 90 دقیقه چه اتفاق تلخی گریبان تیمش را بگیرد!
برزیل امروز بدون هیچ ستاره ای در جنگ جهانی 2018 حاضر شده بود، این مسئله بسیار دردناک است، چرا که تیته بر این گمان بود لشگریانی از ستارگان را به رهبری نیمار به روسیه می برد، اما در حقیقت او ستارگانی بدون رهبر را به روسیه برده بود که برای رویابافی هایشان بر اساس باور های اشتباه قرار بود در جهنم شیاطین سرخ بسوزند!
برزیل هنوز هم در حسرت آن تیم رویایی 2002 به آینده نگاه می کند، شاید ستارگان آنها در رده های باشگاه هایی مرد اول زمین باشند، اما در رده ملی هنوز هم کم فروغ و ناکارآمد هستند، این همان مشکلی است که آرژانتینی ها سال هاست با ستارگان خود دارند! شاید انتظارات بالاست و شاید هم آنها عاجزند، اما واقعیت این است که برزیل می توانست با تکیه بر نیمار روزهای بهتری را سپری کند!
