در کمال تعجب این فیلم امتیاز 8.3 گرفته. دو ساعت و نیم فیلم ساخته استنلی کوبریک در حالی که اندازه نیم ساعت هم محتوا نداره. با یه پایان بی مفهوم که تا دهه ها کسی معنیش رو نفهمید با دیدن این فیلم یا سر درد میگیرید یا خوابتون میبره. مثلا اول فیلم 3 دقیقه صفحه سیاهه. 20 دقیقه اول فیلم فقط میمون نشون میده. 15 دقیقه از نزدیکای آخر فیلم فقط توهمات بی معنی رنگی نشون میده. بالاخره تو سال 2016 یک مصاحبه از استنلی کوبریک کشف شده و معنی پایانش رو گفته. خطر اسپویل: «تلاش کرده‌ام پس از انتشار فیلم در این باره سکوت کنم. وقتی ایده‌ها را به زبان می‌آورید، احمقانه جلوه می‌کنند، اما سعی خودم را می‌کنم. ایده فیلم این بود که دیو توسط موجوداتی خدا-گونه و مخلوقاتی از جنس انرژی و خرد ناب که فاقد شکل و فرمند تسخیر شده. آن‌ها او را در جایی که می‌توان آن را یک باغ‌وحش انسانی توصیف کرد قرار می‌دهند تا بر رویش مطالعاتی انجام دهند. و او از آن به بعد گذر زمان را احساس نمی‌کند.» کوبریک در ادامه می‌گوید: «آن‌ها این اتاق را که دارای معماری بسیار بی‌دقت و غلط فرانسوی است برگزیده‌اند چرا که تصور می‌کنند دیو آن را زیبا می‌انگارد، اما چندان مطمئن نیستند. همانگونه که ما دقیقاً نمی‌دانیم هدفمان از ایجاد باغ وحش و فراهم آوردن محیطی برای حیوانات که تصور می‌کنیم طبیعی است چیست. بهرحال، وقتی که کارشان با او تمام می‌شود، مانند خیلی از روایت‌های اساطیری دنیا در مورد انسان، او به چیزی ابرانسان‌ گونه تغییر شکل پیدا می‌کند و به زمین برگردانده می‌شود. حوادثی که پس از بازگشت او روی می‌دهد را تنها باید حدس بزنیم. این الگوی اسطوره‌های خیلی زیاد و چیزی است که سعی داشتیم بیان کنیم.»