هر كس تو زندگيش داستاني داره كه چنان درسي بهش داده كه هيچوقت فراموشش نكنه. معمولا از زير نصيحت پيرمردا در ميرم چون چرت و پرت قديمي ميگن كه الان به درد نميخوره، ولي هم سن و سالا معمولا توصيه هاي خوبي به آدم مي كنن. من اگه بخوام به يكي يه توصيه بكنم : «هر چقدر هم تو كارت خوب باشي، هيچوقت فكر نكن براي پيشرفت به چاپلوسي و پاچه خواري نياز نداري.» كسي اگه توصيه اي داره كه فك ميكنه به درد بقيه مي خوره، خوشحال ميشم اينجا بذاره.