در سحرگاهی ، چنین از روشنی سرشار پیشِ چشمِ این همه بیدار آیا خواب می بینم ؟ این منم همراه او ؟ بازو به بازو مستِ مست از عشق ، از امید ؟ روی راهی تار و پودش نور ، از این سوی دریا رفته تا دروازه خورشید ؟ ای زمان! ای آسمان! ای کوه ! ای دریا ! خواب یا بیدار . . . جاودانی باد این رویای رنگینم... #فریدون_مشیری