اول از همه باید به عنوان یک استن باید بگم مارشال جزو آن کسانی هست که هیچ وقت از ارزش هاش کم نمیشه و مطمئنا بقای فعلی رپ پس از مرگ توپاک فقید مدیون تلاش های بی وقفه ام بوده. حالا امینم بعد از حدود پنج سال سکوت آلبوم Revival رو منتشر کرد و حداقل من مانند بقیه شوکه نشدم. مارشال گفته بود همیشه نمیتونه Fast Rap رو داشته باشه و یه روزی باید عرصه رو ترک کنه و گفته بود میخواد اواخر کریر خودش به Hip - hop رو بیاره. اما چیزی که منو ناراحت کرد تغییر کلی رویه ام بود. توی آلبوم جدید ما دیگه نام و نشانی از اسلیم شیدی و حتی مارشال نمیدیدیم. انگار یه فرد جدیدی متولد شده بود . یه شخصیت جدید. حالا به سوی ترک ها می رویم از اثر آرام Walk on water که شاید کمی حوصله سر بر باشد می گذریم. Believe داستان فراز و فرود مارشال و اعتماد به وی است.(آهنگ مورد علاقه خودم ) Bad Husband باز هم به حواشی خانوادگی ام در گذشته و روابطش با کیم ارتباط دارد و همکاری با خواننده مستعدی همچون Sam Harris ترک خوبی را به وجود آورده است. Nowhere Fast همراه با Kehlani و اشاره به مشکلات سیاسی و تروریسم، Arose برای دلجویی از هیلی ، Framed یاد آور دیوانه بازی های اسلیم و طعنه به ترامپ،River موفق ترین آهنگ آلبوم در عرصه بین المللی با Ed Sheeran اما ضعیف در متن، انگار داستان یکسانی بیان نمیشود و گنگ است. شاخص ترین ها همین ها بودند با وجود نقد های منفی در آمریکا مارشال هنوز هم برای من Rap God اول و آخر است.
نظر شما چیست؟؟
