اتلتیکو مادرید؛ بر روی مشت ایستاده!

بعد از مصدومیت دیگو کاستا و آردا توران و خارج شدن آن ها از بازی همه فکر می کردند کار برای اتلتیکو تمام است، آن ها با شوتی سرکش از الکسیس سانچز دروازه خود را باز شده دیدند، لحظات برای سیمئونه و مردانش سخت بود اما مثل همیشه به بازی برگشتند و به بارسلونا نشان دادند هنوز هیچ چیز تمام نشده است، آن ها گل زدند و در جهنم نیوکمپ نتیجه را 1-1 مساوی کردند. سیمئونه الگوی این تیم را تغییر داده است، آن ها را از یک تیم بازنده به یک گروه شکست ناپذیر تبدیل کرده است، آخرین باری که روخا بلانکوها قهرمان لالیگا شدند بر میگردد به سال 1996؛ حال پس از 18 سال اتلتیکو قهرمان اسپانیا شده است، قهرمانی که هیچ کس فکرش را هم نمی کرد، حتی تا همین چند هفته گذشته. تیمی کوچک، برای قهرمانی کافی نبود، بازی ها که شروع شد همه در ذهن خود گفتند چگونه می شود بردهای اتلتیکو استمرار داشته باشد و شانه به شانه دو غول بزرگ اروپا این تیم جلو بیاید؟! از سال 2004 رئال و بارسا اجازه نفس کشیده به هیچ کس نداده اند، رئال با بودجه های وحشتناک 400 میلیون یورویی و بارسا با آن همه ستاره و مدرسه لاماسیا! چگونه می شود انتظار داشت همچین تیمی، میان این دو غول زنده از پیکار بیرون بیاید و پیروز شود؟! اما همان طور که قبلا گفته شد هنوز می توان باور داشت که همه چیز پول و سرمایه نیست، این اولین بار نبود که طرف ضعیف تر برگ برنده را در دست داشت. دقیقا یک سال پیش، اتلتیکو به همراه دیگو سیمئونه به ورزشگاه سانتیاگو برنابئو رفت و رئال مادرید را در فینال جام حذفی شکست داد، دیگو آن موقع گفت این موفقیت برای تیم کافی نیست! سپس رادامل فالکائو، بهترین بازیکن تیمش را از دست داد، اما آن ها به جای ضعیف تر شدن، قدرتمند تر شدند. این فصل با دو تساوی برابر بارسلونا آغاز شد، در ویسنته کالدرون دو تیم 1-1 مساوی شدند و در نیوکمپ 0-0؛ بارسا قهرمان سوپر کاپ اسپانیا شد، همه بارسلون را مدعی اول کسب لالیگا می دانستند، اما همه چیز این بار بر طبق سابقه پیش نرفت. دو تیم یک بار دیگر به مصاف هم رفتند، این بار در لیگ و بازی 0-0 شد، اتلتیکو در لیگ قهرمانان همه را از پای در می آورد، آن ها بارسا را این بار بردند و اجازه ندادند آبی اناری ها سنت خود را که حضور در نیمه نهایی لیگ قهرمانان بود را حفظ کنند، قبل از بارسلون آن ها دیگر تیم بزرگ اروپا را در هم کوبیده بودند، بله آث.میلان. در واقع اتلتیکو در 6 بازی که سال 2013-14 برابر بارسا به میدان رفت شکست نخورد؛ اما موفقیت در دیدار روز شنبه به یاد ماندنی تر از بازی های قبل بود، آن ها تلاشی بی نظیر و به یاد ماندنی را از خود نشان دادند، با خستگی فراوان، با وجود مصدومیت دو بازیکن کلیدی خود، به تیم اجازه لرزش ندادند و نگذاشتند بارسا ازشان سبقت بگیرد. دیگو سیمئونه پس از بازی گفت خوشحالی ام را نمی توانم توصیف کنم، امروز یک روز مهم برای من و تیمم بود. اما آن ها موفق شده اند، این یک دستاورد شگفت انگیز بود؛ این تیم هرگز تسلیم نشد، آن ها اعتقاد و ایمان داشتند می توانند پیروز باشند، حتی اگر دستشان خالی تر باشد، و این رمز موفقیت دیگو سیمئونه و مردانش بود، یک تیم شایسته بود که پس از 2004 به غیر از رئال و بارسا قهرمان شود، آن تیم اتلتیکو مادرید بود...