خوب جام جهانی برای انگلیس هم تموم شد شاید حذف مدعیانی مثل برزیل و آلمان و اسبانیا و صد البته قرعه ساده ای که تو مسیر رسیدن به فینال بهشون خورد انگلیسیارو امیدوار کرد که بتونن به فینال جام جهانی برسن اما اونا مقابل کرواسی با آمار ضعیف تنها یه شوت در چهار چوب حذف شدن و مقابل بلژیک هم هیچ حرفی واسه گفتن نداشتن .
انگلیس در تاریخ جام های جهانی تنها سه بار به جمع چهار تیم برتر رسیده و یک بار قهرمان ودو بار چهارم شده این آمار برای کشوری که همیشه ادعای بزرگی تو فوتبال داشته این یه آمار بسیار ظعیفه اونم وقتی که ژرمن ها چهارده بار برزیلیها یازده بار و ایتالیایی ها هشت بار به نیمه نهایی صعود کردند.
باشگاه های انگلیسی هم به غیر از لیوربول آمار جالبی تو یوفا چمبیونز ندارند
اما با اینهمه اونا لیگشون رو بهترین لیگ دنیا میدونن شاید لیکشون جذابترین باشه اما با بهترین بودن فاصله زیادی دارن.
تبلیغات بسیار زیادی که حول انگلیس و لیگش هست باعث میشه که انگلیس و تیما و بازیکنانش خیلی با ارزشتر از چیزی که واقعا هستن دیده و شناخته بشن.
مثال بارز این حرفم اینه که در حال حاضر هری کین سومین بازیکن با ارزش دنیا با 150 میلیون یورو هست اونم در حالی که هیچ افتخار خاصی نه با تاتنهام و نه با انگلیس کسب نکرده و یا دله علی که 100 میلیون و استرلینگی که 90 میلیون یورو ارزش دارن.
خلاصه اینکه انگلیس و فوتبالش بهمون نشون دادن که برای بزرگ بودن فقط ادعای بزرگی کردن کافی نیست..
نظرتون رو کامنت کنید...