تا تو نکوتر میشوی من مبتلاتر میشوم در گیسوی افتاده ات هر شب رهاتر میشوم تو یک غزل من بیت خام تو عین ماه من عین جام تو آسمان من پشت بام اما برایت دم به دم  بی دست و پاتر میشوم