اولا بگم که برانکو اون موقع اصلا تو تیم اقتدار نداشت و این مساله دلایل زیادی داره.یکیش این که اون موقع حتی رییس فدراسیون تکلیف ایندشو نمیدونست که بعد جج هست یا نه چه برسه به مربی که بعد جج قراردادش تموم میشه و بازیکنا هم از این موضوع سواستفاده میکنن.برانکو اون موقع واقعا پختگی الانو نداشت چون اوایل مربیگریش بود ولی کیروش تو این زمینه واقعا از برانکوی اون موقع بهتره.اینم باید در نظر گرفت که حمایت فدراسیون از کیروش خیلی خوب بود.مثلا وقتی که رحمتی و عقیلی رو خط زد که به نظرم کاملا درست بود و ایران احتمال رسیدنش به جج خیلی کم بود بازم فدراسیون پشت کیروش درومد و اسیر جو نشد.
اون موقع تو تیم بازیکنایی بودن که تو بهترین لیگای دنیا بازی میکردن.مطمینا کنترل بازیکنای برزگ سختتر از بازیکنای کوچک است.نمونشم تو باشگاهای اروپا زیاد دیدیم.
در کل دلیل چن دستگی تو تیم ملی همش تقصیر برانکو نیست باید شرایطم در نظر گرفت هرچند که برانکو هم مقصره.
حالا برسیم به بازی ایران و انگولا.برانکو بدشانسی که نسبت به کیروش اورد این بود که اسونترین بازیش افتاد اخرین بازی نه اولین.اگه بازی ایران انگولا بازی اول بود خیلی شرایط فرق میکرد.ولی وقتی که تیمی که همه ازش انتظار داشتن(که تو این انتظار فردوسی پورم بیتقصیر نبود) صعود کنه و تیم از هم پاشیده و حذف شده مطمینا روحیش با تیمی که شانس صعود داره خیلی تفاوت داره.تصور کنید که ایران بازی اخرش با مراکش بود و اون موقع یک امتیازی بود.ایا واقعا میتونست با خیال راحت بره دفاع کنه و اخرسر برنده باشه.من به شخصه فکر نمیکنم تو اون شرایط ایران مراکشو میبرد.دقیقا مثل بازی با بوسنی
کسایی هم که میگن نیجریه از بوسنی بهتر بود باید بهشون بگم که اگه وار بود گل نیجریه مردود میشد و گل درست بوسنی درست اعلام میشد
