تنها لحظاتی بعد از پايان ديدار دو تيم بارسلونا و اتلتيكو مادريد، بسياری از هواداران تيم ميزبان براي دقايق طولانی سر پا ايستادند و تيم حريف را تشويق كردند. اين در حالی بود كه بارسايی ها شب بسيار تلخی را گذراندند. در پايان يك فصل بد آنها در شبی كه ناچار به وداع با پويول و والدس بودند قهرمانی حريف را تنها با يك گل اختلاف تماشا كردند اما چون ايمان داشتند اين جام پاداش سختكوشی شاگردان سيمونه است، بر خلاف ميل باطني‌شان برای اتلتيكو كف زدند. در فوتبال، همين صحنه‌ ها و لحظه‌ هاست كه باقی ميی ماند. می شد به حريف پايتخت‌نشين فحش داد و يقه يكی مثل داويد ويا را گرفت، اما گاهی منطق قادر است بزرگترين احساسات را هم به زانو در بياورد. منبع: http://only-catalan.blogfa.com