با تحقیقی که دیروز انجام دادم به این نتیجه رسیدم از مسابقات جام جهانی همگان سود مالی میبرند غیر تماشاگران عام. تماشاگران عام تنها سرگرمی عایدشان میشود و یک ماه مصرف افیونی به نام فوتبال که البته سپس بعد از فینال باید ترک کرده به زندگی عادی برگردند. صدا و سیمای جمهوی اسلامی ایران یک سال قبل مبلغ 36 میلیون دلار بابت پخش بازی های جام جهانی و جام کنفدراسیون ها پرداخت نموده است. که از این مبلغ 32 میلیون دلار بابت جام جهانی و الباقی بابت جام کنفدراسیون هاست. در سال گذشته قیمت دلار را اگر 4 هزار تومان در نظر بگیریم 128 میلیارد تومان هزینه گرفتن حق پخش بازی ها شده حال اگر هزینه ی تهیه ی برنامه 2018 را هم 10 میلیارد تومان در نظر بگیریم من حیث المجموع میکند 138 میلیارد تومان. حال درآمد صدا و سیما از پخش این بازی ها چقدر است؟ هزینه ی هر ثانیه تبلیغ بین دو نیمه ی جام جهانی 38 میلیون تومان است به عبارتی هر دقیقه ی آن 2 میلیارد 280 میلیون تومان است. بین هر دو نیمه حدودا 8 دقیقه تبلیغات در نظر گرفته شده بود که میشود 18 میلیارد و 240 میلیون. حال این مقدار باید ضربدر 64 شود!!!! هزار و 167 میلیارد تومان و خرده ای(انقدر زیاد است که آن خرده ای ارزشی ندارد) قبل بازی هم هزینه ی تبلیغات ثانیه ای 19 میلیون تومان بوده است نیم ساعت منتهی به بازی یک ربع آن صرف تبلیغ میشد که میشود هزار و 94 میلیارد تومان به طور حدودی میشود 2.2 هزار میلیارد تومان که در برابر مقدار هزینه شده هیچ است. تازه مقدار پرداخت شده از طرف روبیکا و آپ نامعلوم است. با این تفاسیر به راحتی میتوان فهمید چرا کانال های تلوزیونی مستقل اصلا اجازه ی فعالیت در ایران را ندارند. چون نان آقایان آجر میشود.